Pan Mirek napisał:

>> Zdaje się, że już teraz jakieś sznurki zrobione z grafenu mają to
>> na poziomie 40 tysięcy kilometrów. Czyli można rozważać pomysły
>> zmajstrowania windy orbitalnej do satelity geostacjonarnego (jakby
>> co, to mam w domu niepotrzebną szpulkę od nici i szprychę rowerową).
>
> Podobno jeśli na orbicie rozwiniemy cieniutką nitkę odpowiedniej
> długości to będzie ona odbijać wystarczająco dużo światła słonecznego
> i będziemy ją widzieć jako kreseczka z Ziemi. No to zróbmy to!
> Są projekty typu cubesat - to jaki problem wsadzić tam powiedzmy
> kilometr nitki i rozwinąć na orbicie? Po co? A choćby po to żeby
> rozwijać zainteresowania u gimbusów.

Co sobie będziemy żałować, nie poprzestawajmy na jednym kilometrze.
Zbierzmy wszystkie szpulki, na których zostało trochę nici, a które
przecież znajdą się w każdym domu. Powiążmyn je razem. Powinno
wystarczyć na opasanie Ziemi i stworzenie nicianego pierścienia.
To dopiero będzie widok!

Jarek

--
Kręć się, kręć wrzeciono,
wić się tobie wić!
Ta pamięta lepiej,
czyja dłuższa nić!