W dniu 2013-12-20 16:21, Jarosław Sokołowski pisze:
>> W Kaliforni stawiaja kola zamachowe.
>
> W Szwajcarii stawiali już w latach siedemdziesiątych, w autobusach
> montowali. Przestali. Ale dobrze, niech się starają. Takie koło, to
> wybitny przykład na to, że tylko lokalnie taka akumulacja ma sens.
> Gdyby ktoś sobie wyobrażał, że w ten sposób zmagazynuje energię choć
> zbliżoną do tej, co w elektrowni szczytowo-pompowej, to musi mieć
> niezłą szajbę.

A by poprzeć powyższe konkretami, podaję link do datasheeta takiego
wiadra na prąd (o wymiarach 2,08 m x 1,2 m) oferowanego przez jednego z
liderów w tej dziedzinie:
http://beaconpower.com/files/FESS_Tech_Data_Sheet.pd
f

Takie wiadro przechowuje raptem 25 kWh.
Pojemność energetyczna Żarnowca to 3,6 GWh.
Prosty rachunek daje, że potrzeba 144000 takich kół zamachowych by
osiągnąć pojemność Żarnowca.

Takie ustrojstwo ma puki co inne zastosowania.

Oczywiście na horyzoncie majaczą nowe materiały: nanorurki i grafen,
które, gdy je zastosować, podniosą parametry takich kół zamachowych, ale
czy jakoś znacznie?

Jeszcze jedno mnie niepokoi w tych wiadrach na prąd. Spodziewałbym się,
że takie ustrojstwo należy zakopać pod ziemią, albo jakoś specjalnie
zabezpieczyć, ale żeby tak ustawiać jeden obok drugiego jak na zdjęciu
albo grafice z datasheeta? Ewentualna awaria jednego z kół nie spowoduje
reakcji lawinowej? (na zasadzie jak awaria silników samolotu IŁ-62)

pzdr
mk