Użytkownik "Piotr Gałka" napisał
>> Piotr pisal o zaplonie tyrystorowym.
>Nie mogłem śledzić dyskusji na bieżąco.
>W tym co pisałem energię gromadziło się w rdzeniu i potem ona sobie

A dokladniej to w szczelinie, bo rdzen z blach slabo gromadzi
energie - choc pisales ze takiego uzyles :-)

>>przelatywała do kondensatora.
>>Nie chce skłamać, bo nie znam dokładnych definicji tych określeń,
>>ale to chyba fly-back.

>Podobało mi się, że uzależnienie czasu trwania impulsu gromadzącego
>energię on napięcia zasilania stabilizowało znakomicie ilość energii
>zgromadzonej w kondensatorze. Przy zasilaniu 6V (w czasie rozruchu) i
>normalnie 12V napięcie na kondensatorze było prawie takie samo.

Ale to mozna osiagnac tez przy wiekszej czestotliwosci przetwornicy,
gdy stabilizujesz wprost napiecie wyjsciowe.

Tudziez jest osiagalne w tranzystorowym zaplonie - tak samo sterujesz
czasem wlaczenia aby osiagnac zadany prad cewki przed wylaczeniem :-)

Nie wiem jak to bylo w czasach przerywaczy ... ale jak dziecko
wlaczylo zaplon w maluchu, to po kilkunastu minutach dym z cewki
poszedl.

>Oczywiście ograniczało to maksymalną ilość zapłonów (prędkość
>obrotową silnika) przy 6V, ale w czasie rozruchu raczej nie pracuje
>on na maksa.

Przy odpowiednich parametrach moze i nie ograniczalo - tzn ograniczalo
np do 6000 rpm :-)

W ogole to ciekaw jestem jak sobie wspolczesne komputery radza - one
chyba musza iskrzyc _przed_ sygnalem z czujnika.
Niby obliczenia i odmierzanie czasow to trywialne zadanie dla uP, ale
jakos wolalbym odmierzac potrzebne opoznienie, niz przewidywac
potrzebne wyprzedzenie :-)