On Fri, 2 Sep 2011 15:41:19 +0200, RoMan Mandziejewicz
<r...@p...pl> wrote:

>Ale w czym problem? Wzór na moc obliczeniową transformatora jest
>niezależy od kstaltu rdzenia i został wyprowadzony wiele lat temu. W
>publikacjach mogą być różnice wynikające z różnych jednostek oraz
>sposobu podawania sprawności. jednak ogólna zasada jest stała:
>P~Qr*Qo*Bmax*f itd. czyli mamy prostą proporcjonalność wobec
>wszystkich istotnych czynników.
>Tu więcej:
>http://www.elektroda.pl/rtvforum/topic492683.html

To że wzór formalnie jest OK to wiem, bo przecież to jest inaczej
zapisane U*I, nic więcej. Problem jest tylko taki, że o ile nie masz
wiarygodnych danych jaką przyjąć gęstość prądu i współczynnik
wypełnienia okna to ten wzór w niczym ci nie pomoże, bo nie pomoże w
odnalezieniu tych współczynników. Z mojego doświadczenia np.
współczynniki z Łastowickiego całkowicie nie mają pokrycia z
produkowanymi przez nas konstrukcjami, i to niezależnie od programu,
który zastosowaliśmy do obliczeń.

Dowodem, że ten wzór nie ma praktycznego znaczenia jeżeli nie masz
praktycznej wiedzy, niech będzie to, że mogę dowolnie wybrać stosunek
powierzchni uzwojenia do jego przekroju a tym samym radykalnie zmienić
warunki chłodzenia a co za tym idzie wykonalność danej konstrukcji.

Także, wbrew temu co mówisz:
* nie ma jednoznacznej metody doboru rdzenia do oczekiwanej mocy;
* dla tabel czy nomogramów dostępnych w necie warto znać założenia,
przy których mają one sens;
* ten problem może być mniej istotny przy wykorzystywaniu gotowych
typoszeregów karkasów i pakietów gdyż tam sporą część roboty wykonali
projektanci tych części aby to miało ręce i nogi.

I tyle.
--
Grzegorz Krukowski