Użytkownik "RoMan Mandziejewicz" <r...@p...pl> napisał w wiadomości
news:8837825436$20120123151301@squadack.com...

>> Dopóki komputery były pod DOS-em to się wiedziało wszystko, co się
>> dzieje.
>> W 1988 mieliśmy w firmie nawet swoją wersję polskiej klawiatury
>> (naciskało
>> się "Alt", puszczało i potem odpowiedni klawisz - nie kolidowało z
>> niczym).
>> A teraz z definicji jest razem (ALT + znak) i np. pod Borland C++ 5
>> trzeba
>> kombinować aby wpisać ć czy ś.
>
> Nciśnięcie i puszczenie klawisza Alt otwierało menu pod desqview i
> strasznie to przeszkadzało :(
>
Tę nakładkę o której pisałem to nie ja napisałem tylko brat, więc głowy nie
dam, ale na 99% reszta systemu nie dowiadywała się o naciśnięciu i
puszczeniu Alt jeśli po tym następował jeden z odpowiednich klawiszy.
Mieliśmy w tym też możliwość definiowania jednego makra (chyba Alt i [,,,
Alt i ] i potem Alt i m) - czasem mi się przydawało. Przykład -
kilkadziesiąt linijek definiujących zawartość kolejnych obiektów tej samej
struktury (opisy mnemoników 51-ki). Zmiana koncepcji - rezygnacja z któregoś
z pól struktury. Makro pozwoliło usunąć odpowiedni fragment każdej linijki.
Teraz miał bym kłopot z taką operacją gdyby pola nie były zgrane w pionie.
Wydaje mi się, że używany wtedy przeze mnie edytor nie miał funkcji znajdź i
zastąp - to też załatwiałem tym makrem.
P.G.