W dniu 13.06.2020 o 10:59, Budzik pisze:

> Jeszcze raz przypomne ze akurat w kontekscie rozmowy o w pustyni i w
> puszczy uzywanie słowa "zakazywac" top kłamstwo wyssane z palca.
> Chodzi tylko o umieszczenie ksiazki w odpowiednim kontekscie.

Czyli na regale z książkami powinna stać pośród takich książek jak:
"Autobiografia Murzyna" Bookera Washingtona, "Biały Murzyn"
Michała Bałuckiego, "Murzynek B." Artura Liskowackiego, "Murzyni
we Florencji" Rudana Vedrany, "Pierwszy murzyn RP" Briana Scotta,
"Otello, czyli Murzyn w Wenecji" Gioacchino Rossiniego, "Murzyn"
Tatjany Gromaca, "Murzyn z załogi Narcyza" Josepha Conrada, czy
"Dziesięcioro murzyniątek" Antoniego Marianowicza. Ale już broń
Boże nie koło elementarza Falskiego z kultowym Murzynkiem Bambo
Juliana Tuwima, znanym wszystkim i nie koło zbioru wierszy Jana
Brzechwy z "Murzynem", mniej znanym w Głownie, że przypomnę:

W Głow­nie na ryn­ku stał czar­ny Mu­rzyn
W czer­wo­nym fra­ku, w cy­lin­drze du­żym,
A miał do tego żół­tą kra­wat­kę
I pan­ta­lo­ny ob­ci­słe, w krat­kę.

Nikt ta­kich czar­nych nie wi­dział tu lic,
Szli tedy lu­dzie ze wszy­stkich ulic,
Bo­wiem dzi­wi­ło ich nie­wy­mow­nie,
Że na­gle Mu­rzyn zja­wił się w Głow­nie.

Na­wet ap­te­kę za­mknął ap­te­karz
Krzy­cząc na żonę: "Chodź! Cze­mu zwle­kasz?"
I bie­gła mło­dzież z har­cer­skich dru­żyn,
Żeby zo­ba­czyć, co to za Mu­rzyn.

Trzej ko­le­ja­rze wy­szli z go­spo­dy,
Bo jesz­cze ta­kiej nie zna­li mody,
I rzekł z nich je­den, naj­bar­dziej krę­py:
"Pew­no przy­je­chał cyrk na wy­stę­py."

Syn mi­li­cjan­ta przez okno darł się,
Że tacy chy­ba żyją na Mar­sie.
Wstyd było ojcu, że się tak syn drze
Wi­dząc Mu­rzy­na w du­żym cy­lin­drze.

A to się wszyst­ko sta­ło dla­te­go,
Że Mu­rzyn nie­gdyś był mym ko­le­gą
I usta­li­łem z nim nie­odzow­nie,
Że się spo­tka­my za pięć lat w Głow­nie.

Pięć lat mi­nę­ło. Mu­rzyn z da­le­ka
Przy­był i na mnie na ryn­ku cze­ka,
A ja po­cią­giem jadę z Lu­bli­na,
Żeby po­wi­tać w Głow­nie Mu­rzy­na.


PS. Było jeszcze trefnych teraz "Dziesięć małych Murzynków"
Agaty Christie, ale potem w try miga zostały przemianowane
najpierw na "Dziesięć małych żołnierzyków", a następnie na
nie kojarzące się już zupełnie z Murzyniątkami - "I nie było
już nikogo", choć fabuła tego klasyka kryminału opiera się
na wierszu "Dziesięciu Murzynków":

Dziesięć małych Murzyniątek
Jadło obiad w Murzyniewie,
Wtem się jedno zakrztusiło -
I zostało tylko dziewięć.

Dziewięć małych Murzyniątek
Poszło spać o nocnej rosie,
Ale jedno z nich zaspało -
I zostało tylko osiem.

Rzekło osiem Murzyniątek:
Ach, ten Devon - to jest Eden,
Jedno z nich się osiedliło -
I zostało tylko siedem.

Siedem małych Murzyniątek
Chciało drwa do kuchni znieść;
Jedno się rąbnęło w głowę -
I zostało tylko sześć.

Sześć malutkich Murzyniątek
Na miód słodki miało chęć,
Jedno z nich ukłuła pszczółka -
I zostało tylko pięć.

Pięć malutkich Murzyniątek
Adwokackiej chce kariery.
Jedno się odziało w togę -
I zostały tylko cztery.

Cztery małe Murzyniątka
Brzegiem morza sobie szły,
Jedno połknął śledź czerwony -
I zostały tylko trzy.

Trzy malutkie Murzyniątka
Poszły w las pewnego dnia;
Jedno poturbował niedźwiedź -
I zostały tylko dwa.

Dwu malutkim Murzyniątkom
W słońcu minki coraz rzedną...
Jedno zmarło z porażenia -
I zostało tylko jedno.

Jedno małe Murzyniątko
Poszło teraz w cichy kątek,
Gdzie się z żalu powiesiło -
Ot, i koniec Murzyniątek.