J.F. wrote:

> Ale czy przecietnego czlowieka stac bylo na kosmicznie drogie
> technologie ? :-)

Chcesz się pośmiać, to zobacz, jak oni zrobili pamięć ROM.

https://en.wikipedia.org/wiki/Core_rope_memory

Po skompilowaniu programu siadał jakiś nieszczęśnik i tam, gdzie
w binarce kompilator ustawił bit na 1, dawał rdzeń, a gdzie było
0, to nie dawał. I kolejny bajt... Po czymś takim można skończyć
w wariatkowie. :-)

>> Rury rtęciowe to jeszcze wcześniejsza sprawa. I to dopiero było
>> upierdliwe, trzeba łapać bity w ściśle określonym momencie.
>
> To sie akurat nie zmienilo - nadal trzeba trafiac.
> Ale to nie przeszkoda, synchronizujesz raz, a potem petla trzyma.
> Za to np upraszcza sie arytmometr, bo mozna po 1 bicie dodawac ... choc
> w BCD to chyba nie ...

E tam, dało się zrobić pamięć na ultradźwiękowej linii opóźniającej
(drutowej) w jakimś ruskim kalkulatorze, to chyba taka kosmiczna ta
technologia nie była:

https://en.wikipedia.org/wiki/Delay_line_memory#/med
ia/File:Torsion_wire_delay_line.jpg


> P.S. Byly czasy, gdy na tych rdzeniach robiono cala logike. Na bramki
> tez sie nadaje.

I łatwiej zrobić cały przerzutnik niż bramkę. Taki urok.
Gdy pierwszy raz tę technikę zobaczyłem, to wydawała mi się
magią. Potem się trochę o niej dowiedziałem, ale wrażenie mnie
nie opuściło. :-) Popis absolutnego geniuszu pradziadków
-- zrób elektroniczny system kierowania ogniem na pancerniku,
jeśli kalendarz pokazuje rok 1936. :-)

Wojsko dalej to lubi, JAS39 Gripen ma sterowanie silnikiem na logice
magnetycznej.

Japończycy w ogóle wymyślili ciekawostkę: zrobili nieliniowy oscylator
parametryczny, w którym stan logiczny kodowali w fazie sygnału: układ
oscylował stabilnie z fazą 0 albo 180 stopni w stosunku do przebiegu
referencyjnego. Parametron to się nazywało.

Pozdrawiam, Piotr