Eneuel Leszek Ciszewski <Z...@d...czytania.fontem.lucida.console> wrote:

> Czyścił ogromny kocioł (wewnątrz którego siedział) i przyświecał sobie
> lampką zasilaną 10V DC -- był solidnie spocony...

Ciężko mi w to uwierzyć. Choć może...

Z czego było to zasilanie? Sieciowe przez jakiś zasilacz, czy bateryjne?

> BTW -- bywało i tak, że raziła mnie energia zgromadzona w
> kondensatorach... To dopiero był szok!!! -- wszystko niby wyłączone, a
> tu grom z jasnego nieba...

Mi się to zdarzyło tylko raz, dzieckiem będąc. Gramofon lampowy, napięcie
anodowe. Później już (np. w przetwornicach, czy aparatach fotograficznych)
na to uważałem.

>> Ciekawe, pewnie poszło w nerw wzrokowy. Dobrze że nic tam w okolicy nie
>> popaliło.
>
> Nie wiem, w co poszło -- i uderzenie, i porażenie...
> Poraziło mnie, gdy miałem kilka lat; uderzyłem się, mając kilkanaście...

Hmm, kojarzę, że coś mi błysnęło w oczach, jak uderzyłem się w skroń, też
dzieckiem będąc. Ale ze wspomnieniami jest tak, że mogą nie być dokładne.

>> Tu nie chodzi o samą wydajność, a przede wszystkim o bezpieczeństwo.
>
> Chyba bezpieczeństwo zasilanych urządzeń -- niemal zawsze plastykowych...

Jeśli plastikowe i nie masz dostępu do części przewodzących to pół biedy.
Ale taki np. smartfon może mieć metalową obudowę.

Poza tym spotkałem się z sytuacją, w której (wcale nie najtańsza, ale też
nie oryginalna) ładowarka powodowała zwariowanie ekranu dotykowego w
telefonie.

>> Oni tam mają "split-phase", dwie fazy przesunięte o 180°, więc z dwóch
>> takich faz 120 V mają 240 V, i z tego zasilają duże odbiorniki.
>
> Kto oni?

Oni projektanci, na pewno w USA.

> I dlaczego przesunięcie o 180°? -- skąd biorą ten kąt?

360° to pełny obrót, cały cykl sinusoidy. 180° to połowa, czyli po prostu
przeciwfaza, odwrócona sinusoida.

Jest transformator z odczepem w środku, ten odczep to umowne zero. Dwie
fazy, które wychodzą z tego transformatora względem tego zera, mają
napięcie 120 V, ale względem siebie mają 240 V, bo są odwrócone (czyli w
momencie, gdy jest zero, to jest zero na obu, ale jak na jednej napięcie
względem zera rośnie, to na drugiej też rośnie, ale ujemne).

180° nie jest oczywiste, bo w "naszych" systemach trójfazowych jest
podział kąta 360° na trzy, czyli przesunięcie fazowe wynosi 120°. Wtedy na
jednej fazie masz 230 V względem zera, na drugiej też, ale napięcie między
nimi nie wynosi 230 V + 230 V = 460 V, tylko (230 V + 230 V) * sin(120°).
sin(120°) to sqrt(3) / 2, czyli napięcie wynosi 398 V.

W skrócie mówi się, że 230 V * sqrt(3), ale bierze się to właśnie z tego
sinusa kąta.

Problem jest tak naprawdę w nazewnictwie. To, co nazywamy 230 V, jest
jedynie napięciem skutecznym -- takim napięciem przemiennym, który na
rezystorze będzie miał taki sam skutek, jak napięcie stałe o tej wartości.
W rzeczywistości napięcie chwilowe się zmienia sinusoidalnie od -325 V do
+325 V (i napięcie szczytowe wynosi 230 V * sqrt(2)).

Tyle teorii, bo w praktyce sinusoida napięcia jest często zauważalnie
spłaszczona z powodu wszystkich odbiorników, które pobierają prąd w
szczytach napięcia, więc te wartości są tylko przybliżone.

--
Leci nietoperz przed siebie, a przed nim ściana. JEEEBUDUU! Wpada na
ścianę i wali się na dół, otrzepuje się i mówi:
- Cholera, przez tego walkmana to ja się kiedyś zabije!