heby <h...@p...onet.pl> wrote:

>> Mi się najlepiej pracuje i myśli w nocy
> Wiele *duzych* korpo ma bardzo swobodne podejście do czasu pracy. Nie ma
> nic dziwnego, że masz rozmowę z kierownikiem o 23:00 bo kierownik w
> Kaliforni. Albo że masz rozmowę o 5 rano, bo współpracownik w Indiach.
> Albo masz rozmowę ad-hoc z klientem z Australii o godzinie o której
> lepiej nie wspominać.

U nas jest pół na pół. Korpo wprawdzie duże, ale lokalnie to januszex.

> W efekcie korpo przymykają oko na godziny pracy. Zakładają, że jeśli
> masz ciekawe zagadnienie, to poświęcisz nawet więcej czasu niż wynika z
> kontraktu i podobno tak właśnie jest statystycznie.

To prawda -- jak mnie coś zaciekawi, to nie trzeba mnie zmuszać, sam
chętnie posiedzę po godzinach, żeby skończyć i mieć efekt.

> Wczoraj pracowałem do 1 w nocy. Bo tylko tak mogłem z kimś wyjasnić
> problemy F2F. Czy to źle? Nie, mi też się najlepiej myśli wieczorami.
> Nie traktuje tego jako złe zachowanie, wbrew bredzeniu teoretyków od
> prawa pracy w przyciasnych garniturach. Mogę pracować tak, jak uważam za
> stosowne.

Byle dało się potem odespać, a nie zrywać na rano, bo ktoś tak sobie
wymyślił.

> Małe firmy ciągle januszują, śledzą, pilnują minut tajnymi apliakcjami,
> zaganiają ludzi kijem do budynku i nie pojmują, że nastapiła cicha
> rewolucja. Niektóre pojmują, ale niewiele.

U nas teoretycznie są teraz powroty do biur. Na razie olewam. Mój
bezpośredni przełożony ma takie samo zdanie -- też nie ma ochoty wracać,
poza tym sam powiedział, że on każe, bo jemu każą, ale nie będzie tego
pilnował ani wymagał.

Ja już sobie postanowiłem, że do biura nie wracam. Nie za takie pieniądze.
Jak mnie zmuszą, to złożę wypowiedzenie i tyle, i tak już dawno powinienem
to zrobić. Przeprowadziłem się, mam trochę dalej, niż miałem, dorobiłem
się normalnego biurka, monitorów i fotela (wcześniej nie miałem, dlatego
praca z domu była trudniejsza)... za wygodnie mi. Tym bardziej, że nie ma
to żadnego sensu bo wszystko, co zrobię w pracy, zrobię i w domu, najwyżej
jadąc od czasu do czasu po jakiś sprzęt.

--
Przychodzi baba do lekarza:
- Panie doktorze, dziękuję za wspaniałe leczenie.
- Ależ ja leczyłem pani męża, nie panią!
- Tak, tak, ale ja po nim wszystko dziedziczę...