slawek pisze:

> No widzisz, to jest właśnie życie. Swoją drogą, to pracodawca powinien
> oferować ile zapłaci. A ty możesz ewentualnie negocjować (że np. za dużo
> :) ).

Pracodawca nie zawsze ma ustalone z góry ile może zapłacić. Ta kwestia
kształtuje się dynamicznie w trakcie oceny kandydatów. O ile jest jakaś
wewnętrzna procedura określająca przybliżone widełki na dane stanowisko
w firmie, to mogą być one zawsze nagięte pod odpowiedni przypadek...

> Trik polegający na wmanewrowaniu pracobiorcy w "ile pan chce" jest
> popularny. A odpowiedź brzmi "powiedzcie na ile was stać".

Jaki trik? Ja wole mieć możliwość podania swojej kwoty. Kwoty która mnie
satysfakcjonuje na dany moment i zapewnia mi taki sam komfort życia +
coś więcej (bo przecież zmienia się pracę na lepszą) jak obecnie.
A jeśli pracodawca powie że na dane stanowisko przewidziane jest np.
1000zł to ogólnie nie ma co gadać jeśli Ciebie zadowoliłoby np. 1050zł.
Ewentualny pracownik da sobie spokój z taką ofertą bo przekracza
maksymalną kwotę.
A w praktyce bardzo prawdopodobne, że jeżeli taki pracownik okazałby się
cennym nabytkiem dla pracodawcy to zgodziłby się na tę wyższą kwotę.

Tak więc są różne podejścia i różne wytłumaczenia dla nich.

Osobiście wolałbym w ofertach o pracę widzieć jakiś poziom płacowy, żeby
móc odsiać te atrakcyjne dla mnie od tych atrakcyjnych tematycznie ale
nie płacowo.

Aczkolwiek tak jak pisałem, to nie do końca musi zdawać egzamin, bo
rozmowa kwalifikacyjna to rodzaj negocjacji biznesowych i wszystko się
może zdarzyć.

pozdrawiam,
Przemek O.