Doc <d...@w...pl.die.spamer.die> napisał(a):

> Tak też mnie zawsze uczyli żeby nakrętka i śruba były z innego materiału bo
> może siezatrzeć. Natomiast sama norma PN-EN 1515-1 o której wspominałem
> wcześniej dopuszcza np skojarzenie śruby i nakrętki wykonanych w gatunku
> 42CrMo4. I co ciekawe traktuje ten materiał jako odpowiednik B7 mimo
> podanych róznych naprężeń dopuszczalnych.


Dorzucę swoje trzy grosze. Zacieranie = tribologia. Dobór odpowiednich
materiałów na śruby i nakrętki wynika z dwóch czynników: wytrzymałościowych i
tribologicznych (jeśli można tak to nazwać). Materiał nakrętki ze względów
wytrzymałościowych zazwyczaj ma o ok 20% większą granicę plastyczności niż
wytrzymałość śrub. Na gwint działa ścinanie, docisk i zginanie. Zakłada się,
że najbardziej niebezpieczny jest docisk i jeśli gwint wytrzyma siły docisku
to i wytrzyma pozostałe obciążenia. Dlatego generalnie gwint ma mieć większą
wytrzymałość niż rdzeń śruby. Dlatego też nakrętka ma lepsze własności niż
śruba, bo o wiele łatwiej wykryć rozerwanie śruby niż zerwanie gwintu. Ze
względów zaś na "zacieranie" dobiera się dwa inne materiały, żeby zmniejszyć
to zjawisko. Jednym ze zjawisk może też być zużycie ścierne. Granicą podziału
zjawiska zużycia ciernego typu chemiczno-mechanicznego, a mechanicznego jest
stosunek twardości metalu zużywanego (Hm) do twardości ścierniwa (Hs).
Jeżeli Hm / Hs > 0,6 to zachodzi łagodniejsza postać ścierania (chemiczno
mechaniczna). Oprócz tego jeszcze występuje zjawisko frettingu (to bardziej do
spoczynkowych połączeń), któremu mozna przeciwdziałać używając dwóch twardych
materiałów.


--
Wysłano z serwisu Usenet w portalu Gazeta.pl -> http://www.gazeta.pl/usenet/