Pan Piotr Gałka napisał:

> Według mnie dużo dawniej musiał być moment kiedy na przykład nie każdy
> mądry wiedział dokładnie z czego i jak zrobić dmuchawkę (wydaje mi się,
> że to wymagało około tygodnia pracy), strzałki do niej i przyrządzić
> truciznę bo swoją mądrość skupił na czymś innym w czym się powoli
> specjalizował.

To trochę bardziej skomplikowane. Gdy Europejczycy dotarli do Australii,
zastali tam dobrze zorganizowaną społeczność Aborygenów na etapie neolitu.
Robili dmuchawki, bumerangi, strzały i kamienne groty do nich. Ale na
pobliskiej Tasmanii ludzie byli bardziej prymitywni, nie mieli żadnych
narzędzi, przyodziewek bylejaki, w przeciwieństwie do austrlijskich
ubrań szytych kościanymi igłami. Potem przyszli archeolodzy i zaczęli
kopać. Na Tasmanii wykopali tak samo doskonałe produkty rąk ludzkich,
jak te na kontynencie. Dlaczego? Otóż w epoce lodowcowej poziom oceanów
był niższy. Tam, gdzie teraz śmigają jachty regat Sydney-Hobart, dało się
przejść suchą stopą. Społeczność była jedna. Potem wody ją rozdzieliły.
Tasmania jest małą wyspą, ludzi wyżywi niewiele. Na początku każdy tam
coś jeszcze strugał, ale żeby przekazać wiedzę i umiejętności kolejnym
pokoleniom, potrzeba talentu. Nie każdy potrafi być nauczycielem.
Pamiętajmy o tym i doceniajmy ten zawód, bo na to zasługuje.

Jarek

--
Ten refren nie opuszczał mnie, aż kiedy przyszło pójść do szkoły
Zdziwiony zobaczyłem, że tak sądzą wszyscy dookoła!
Wzdychałem więc nie raz, nie sto, kiedy mi belfer solił dwóje:
Żebym ja kiedyś mógł robić to, na co naprawdę zasługuję!