W dniu 23.09.2018 o 04:58, Marcin Debowski pisze:
> On 2018-09-21, J.F. <j...@p...onet.pl> wrote:
>> Użytkownik "Jarosław Sokołowski" napisał w wiadomości grup
>> dyskusyjnych:s...@f...lasek.waw.p
l...
>> Pan J.F. napisał:
>>>>>> Pamietam, ze np chemicy intensywnie symulowali jakies czasteczki,
>>>>>> i to chyba numeryczne rozwiazywania rownan Schroedingera bylo.
>>>>>> I nawet mowili - dzis liczymy najprostsze ... a przeciez jest DNA
>>>>>> i enzymy ...
>>>>> Znaczy się potrzebują więcej mocy obliczeniowej, pamięci i flopów.
>>>>> Metody obliczeniowe i biblioteki pozostają te same.
>>>
>>>> Cos, co sie nadaje do 3 atomow, niekoniecznie sie nadaje do 1000
>>>> atomow.
>>>> Albo np mozna znacznie przyspieszyc obliczenia ograniczajac sie do
>>>> obliczenia wplywu tylko najblizszych atomow, a nie wszystkich ..
>>
>>> Jakieś inne szredingery, czy takie, co są superpozycją nadających
>>> i nienadających się?
>>
>> Jakos tak, tylko cos mi chodzi po glowie, ze przy wiekszej ilosci
>> atomow to te bliskie wplywaja na orbitale, a te dalsze wplywaja malo
>> ... pomijalnie malo.
>
> Robiłem to ze 20 lat temu i takie rzeczy albo się robiło właśnie ze
> Schrodingera albo półempirycznie. Nie przypominam sobie jakiś ograniczeń
> co do ilości atomów. Głównym problemem przy Schrodingerze był czas.

Pierwszy raz zetknąłem się z problemem na studiach, ponad czterdzieści
lat temu. Ab initio dawało się policzyć jon H2+, i to by było na tyle...

P.P.