W dniu 2012-11-03 20:01, ToMasz pisze:

> pomysł bardzo fajny, ale w praktyce może się okazać trudny w
> użytkowaniu. Rozumiem że nie ma tam być wyświetlacza? nawet ukrytego?
> Trochę toporne będzie... nawet dzwonienie. Jakby pozostawić tarcze, ale
> wybieranie jednak zrealizować poprzez wtykanie palca w odpowiednią dziurkę?

Doskonale zdaję sobie z tego sprawę. Moim celem jest jednak stworzenie
czegoś, co będzie używane na co dzień. To ma być niebanalny, lekko
dowcipny projekt, przy okazji którego będę miał możliwość nauczenia się
czegoś. Pomysł z ukrytymi wyświetlaczami i innymi podobnymi "patentami"
odrzuciłem na samym początku. Definitywnie zabiłoby to klimat telefonu
retro. To samo tyczy się fałszywej tarczy, z ukrytymi przyciskami.

Koncepcja jest taka, że telefon ma działać tak, jak wtedy, gdy był
podłączony do linii telefonicznej. Z tą różnicą, że teraz zamiast linii
będzie sieć komórkowa. ;) Dlatego też nie biorę pod uwagę takich opcji
jak identyfikacja dzwoniącego, obsługa SMS-ów itp.
Oczywiście pewne kwestie są tutaj bardziej problematyczne niż inne
(dialtone, impulsy w słuchawce przy wybieraniu numeru i łączeniu).
Gdzieniegdzie będę musiał pójść na kompromis (np. dwa ukryte
microswitche do regulacji głośności).


> Zresztą rób jak chcesz. ja jednak dałbym tam do środka normalny telefon
> gsm. po pierwsze masz spokój z mikrofonem i głośnikiem, bo podepniesz
> zestaw hands free. po drugie, jak w obudowę RWT wetkniesz prawdziwy 1.5W
> głośnik, to old phone ring.mp3 będzie nie do odróżnienia przez laika.

Trochę zbyt toporne i mało dydaktyczne wyjście jak dla mnie, chociaż
jego główną zaletą byłoby rozwiązanie kwestii zasilania.
Zresztą moduł GSM to jakby nie patrzeć też telefon GSM, a zastosowanie
daje bardziej elegancki efekt.
Co do odtwarzania nagrania dzwonka z jakiegoś układu to kto wie... Może
tak to się skończy. Wolałbym jednak uniknąć tej sytuacji. Już taki
drobiazg jak gongi delikatnie pobrzękujące się przy odkładaniu
słuchawki, to dość ważna cecha zabytkowych telefonów z tego okresu. ;)



> Na Twoim miejscu zastanowiłbym się jak wykorzystać podniesioną i
> opuszczoną fizyczną słuchawkę. Oficjalnie wybierasz 9 cyfr i naciskasz
> na komórce "dial". W rwt... Podniesiesz słuchawkę ręką? Niby
> najprostsze, ale nie oczywiste i psuje styl retro.

Nie... Procedura wybierania numeru będzie wyglądała trochę inaczej -
dokładnie tak, jak to miało miejsce w oryginale.
1. Zdjęcie słuchawki z "widełek".
2. Wybieranie za pomocą tarczy numerowej. To akurat nie nastręcza
wielkich problemów. Tarcza ma dwie pary styków. Są one domyślnie zwarte
(będą więc trzymały odpowiednie linie portów uC na masie). Pierwsza para
rozwiera się, gdy tylko zaczniemy kręcić tarczą i pozostaje rozwarta do
momentu, aż tarcza powróci do punktu wyjścia. Tak więc jeśli na tej
linii pojawi się stan wysoki, uC będzie wiedział, że właśnie trwa
wprowadzanie jednej liczby. Wtedy to zliczane będą impulsy powstające w
wyniku rozwierania drugiej pary styków. Gdy tarcza powróci do punktu
wyjścia, uzyskana liczba zostanie przekształcona na odpowiadający jej
znak ASCII i zapisana w tabeli.
3) Jeśli tarcza nie zostanie ponownie przekręcona po upływie kilku
sekund od wybrania ostatniej cyfry, program uzna, iż wybieranie zostało
zakończone i wyśle do modułu GSM komendę ATD wraz z numerem
przechowywanym w tabeli.