Jarosław Sokołowski pisze:
> AW napisał:
>
>> Ty nie masz telewizora bo nie chcesz go mieć. Masz za to komputer,
>> dostęp do internetu itd., a rodziny dzieciaka, o którym mowa
>> w pierwszym poście *nie stać* na telewizor. Bo teraz, telewizor
>> to symbol czegoś ogólnie dostępnego, normalnego. Jak dla ciebie
>> dostęp do internetu czy posiadanie samochodu. Jeżeli sprawia ci
>> trudność zrozumienie tego co napisałem to podstaw sobie za telewizor,
>> wrotki, rower, dżinsy czy co tam chcesz.
>
> Powieści i opowiadań z okresu pozytywizmu, to ja zdążyłem przeczytać
> sporo. Nie żebym jakoś specjalnie cenił sobie literaturę tego nurtu,
> ale to jednak zdecydowanie co innego niż pisarstwo usenetowe.

Zgadzam się. Zrozumienie idei pozytywizmu jest najwyraźniej zbyt ciężkim
dla ciebie zadaniem.

Henryk
> Sienkiewicz nie napisał, że "Janko Muzykant żył w takiej rodzinie,
> w której nie było nawet skrzypiec". A przecież byłoby w tym więcej
> *sensu* niż w informowaniu świata, że "są rodziny, które niestety nie
> mają *nawet* telewizora".

Mój Boże, masz problem nawet ze zrozumieniem tego co w mig chwytają
dzieci w podstawówce. Zalecam ponowną lekturę "Janka Muzykanta". Może
tym razem domyślisz się "Co poeta chciał przez to powiedzieć?".


>
>> Autor pierwszego posta chce jakoś pomóc tej rodzinie i sprawić
>> przyjemność temu dziecku, a ty tu wstawiasz swój prostacko-filozoficzny
>> post o wartości telewizji. I co chciałeś powiedzieć? Że telewizja jest
>> be?
>
> Może to, że chłopak być może jest w o wiele lepszej sytuacji niż
> recenzowany przez nas autor? Być może nie ma w domu telewizora, ale
> ma co jeść, ma buty i książki do szkoły, ma gdzie się uczyć i chce
> się uczyć. A przede wszystkim jest kochany przez rodziców. Może nawet
> chodzi do szkoły muzycznej, w klasie altówki ma znakomite wyniki
> i w przysłości zostanie wielkim witruozem?
> To tylko hipoteza taka, ale ja już taki chłopek-roztropek i pięknoduch
> jestem, że w swojej prostacko-filozoficznej wizji świata wolę zakładać,
> że raczej jest dobrze niż źle. Bo niestety może się okazać, że to rodzina
> patologiczna. Tylko że wtedy trzeba pomagać inaczej niż obdarowując
> chłopaka telepudłem z diwidi. Ale tego nie zrozumie ktoś, kto już cieszy
> się na to, że "ten dzieciak będzie przed tym telewizorem trochę siedział"
> i zastanawia się tylko nad tym, jaki mu sprzęt wybrać aby lepiej i zdrowiej
> się siedziało.

Aha! Jesteś zaprawdę wielki. Te wszystkie przemyślenia zawarłeś w swoim
pierwszym poście, w dwóch zdaniach:

> Aż żem się wzruszył. I zapłakałem nad niedostatkiem swoim i rodziny mojej.

Skoro masz tak bogate przemyślenia na temat ubóstwa i podobnych
problemów społecznych to z pewnością wiesz też jak "pomagać inaczej", że
cię zacytuję?
Chętnie się dowiem i chyba nie tylko ja. Tylko błagam nie w dwóch
zdaniach ;->

--
AW