Pan Mario napisał:

>>>> -- wtykamy druta do pieca, a tam z gorącości robi nam się prąd.
>>>
>>> Dlaczego perpetum mobile? Przecież cieplo to źródło energiii,
>>> przemiana energii jedna w druga (ze stratą) to nie perpetum mobile...
>>
>> No niestety nie da się zamienić ciepła (energii wewnętrznej) na coś
>> pożytecznego. Silniki termodynamiczne (maszyna parowa, silnik spalinowy)
>> też nie potrafią przetwarzać ciepła w pracę. Chłodnica jest tak samo
>> istotna jak ogień pod kotłem.
>
> Po co chłodnica jeśli mamy różnicę temperatur.

"Ogień pod kotłem" i "chłodnica", to właśnie ta różnica temperatur.
Kwestia sformułowania.

> Pamiętam w starym kotle gazowym, cewka głównego zaworu gazu była
> podtrzymywana prądem z termopary umieszczonej w kotle i grzanej
> "zniczem".

Drugi koniec tej termopary umieszcza się przy czopuchu komina. Zawór
się zamyka gdy zgaśnie płomień (spadek temperatury gorącego końca),
ale równiez gdy gorące spaliny zamiast do komina będą ulatywać do
kotłowni (wzrost temperatury zimnego końca). Sprytna rzecz, bo jedna
termopara zabezpiecza przed wieloma awariami -- ulatnianie się
niespalonego gazu oraz np. zatkanie komina przez niedobre ptaszysko.

> Ponieważ to była zwykła cewka, a nie nadprzewodząca to cały czas
> wydzielana na niej był energia. Zamiast niej można by dać mały
> silnik elektryczny prądu stałego i by się kręcił. Jakby się uprzeć to
> można by zrobić stos takich termopar i zasilać silnik pompki obiegowej :)

Ruskie robili takie elektrownie nakładane na lampę naftową. Wiele
drucików z dwóch metali (konstantan ze spirali piecyka i stal albo
miedź się nadają) poskręcanych naprzemian w formie gwiazdy. Środek
grzany lampą, zewnętrze chłodzone powietrzem. Można z tego nawet
radio lampowe zasilić.

--
Jarek