epsilon$ while read LINE; do echo \>"$LINE"; done < "Andrzej Jarzabek"
>Bo widzisz, źle przedstawiasz tę sytuację. Skąd ja, jako pacjent, mam
>wiedzieć, że ten drugi ma "20% doświadczenia mniej" a nie "99,9%
>doświadczenia mniej"? Otworzyć klapkę i sprawdzić licznik?

A skąd ja, idąc do typowej przychodni z NFZ-owskim kontraktem mam
wiedzieć, że ten certyfikowany lekarz, który mi zaraz na pewno przepisze
antybiotyk wie co robi?

>placebo. Nie możesz się przeciez spodziewać, że każdy, kto może miec
>problemy ze zdrowiem, będzie czytał czasopisma medyczne i książki
>popularyzujące medycynę i przestrzegające przed szarlatanerią, a nawet
>jakby chciał, to że będzie potrafił odróżnić je od czasopism pseudo-
>medycznych i książek wydawanych przez szarlatanów, które atakują
>prawdziwych lekarzy jako szarlatanów.

No i właśnie tu jest ten problem. Mylnie zakładasz, że wprowadzenie
certyfikacji samo w sobie magicznie zniesie z klienta obowiązek
zainteresowania się tym, co kupuje.

>Pewnie Cię nie pocieszy, że w Afryce czy Papui Noweg Gwinei jest
>mnóstwo osób które mogłyby poopowiadać różne dramatyczne historie o
>ich wioskowych znachorach bez certyfikatów, ale nie mają dostępu do
>internetu, a nawet jak mają, to nie piszą na pcp.

Natomiast na znaczącą większość "standardowych" przypadków do
diagnostyki w takich wioskach wystarczyłaby wiedza z trzech na krzyż
przeczytanych podręczników wczesnych lat medycyny i odrobina praktyki.
Owszem, kłopot w tym, że życie nie ogranicza się tylko do standardowych
przypadków. Teoretycznie, system uprawnień dla lekarzy ma zapewniać, że
będziemy mieć do czynienia z ludźmi, którzy potrafią odróżnić takie
przypadki od bardziej skomplikowanych. Niestety, praktyka często
pokazuje, że to jedynie pobożne życzenia. Bo sama w sobie certyfikacja
niczego nie załatwia.

--
Kruk@ -\ |
}-> epsilon.eu.org |
http:// -/ |
|