Dnia Thu, 21 Oct 2021 14:10:20 +0200, Paweł Pawłowicz napisał(a):

> Natomiast ni cholery nie da się tego złożyć tak, aby ćwiartki były
> dobrze dociśnięte. Elementy rdzenia ruszają się, transformator buczy, a
> prąd jałowy jest kilkukrotnie większy. Na tyle, że trafo się grzeje. Po
> ściśnięciu ściskami problem znika, jest więc on tylko mechaniczny i
> polega na sposobie złożenia rdzenia.

Widzę tu pewną niekonsekwencję. Pisałeś że po przewinięciu nie udało ci
się złożyć rdzenia tak by prąd spoczynkowy był w miarę mały. Teraz
piszesz że po ściśnięciu rdzenia problem znika. Co do mojej praktyki,
jeśli mi nie zależało, zakładałem obejmę i zaciskałem na ile się dało.
Jeśli mi zależało by nie brzęczał, smarowałem powierzchnię styku
odrobiną żywicy chemoutwardzalnej i na dobę w imadło. Oczywiście, dbałem
o czystość powierzchni styku.

>nie nazwałbym tego "blaszki sklejone lakierem"
Jak zwał, tak zwał. Blacha trafa zwijanego jest cięta na pasy wzdłuż
walcowania, pokrywana jednostronnie jakimś kleidłem, zwijana i
wygrzewana aż kleidło chwyci. Potem taki O-rdzeń jest cięty na 2
C-rdzenie a powierzchnie szlifowane.

--
Jacek
I hate haters.