W dniu 2010-04-19 12:42, a...@p...pl pisze:

> pamietam z dziecinstwa, byla taka ksiazeczka z mini projektami
> eletronicznymi i bylo cos takiego jak fototelefon. Sterowala sie
> zaroweczka kilku V w ognisku reflektora od latarki....i dzialalo. Wiec
> ten 1000Hz, to chyba nie problem. Po kazdej stronie bylo komplet
> nadajnika i odbiornika.

Masz na myśli książkę "Proste układy elektroniczne" wydaną przez
Instytut Wydawniczy "Nasza Księgarnia"? Jeśli tak, to autorem
wspomnianej konstrukcji był Jacek Sawicki. Pojawiła się ona także w
"Młodym Techniku" z czerwca 1972 roku. Tam poza schematami i rysunkami
znalazły się także zdjęcia gotowego urządzenia.
Także miałem tą książkę. Ba! Mam ją do dziś, właśnie leży na biurku
przede mną. ;) W dzieciństwie zmontowałem niektóre z tych układów. Za
Fototelefon niestety nigdy się nie zabrałem. Także byłem ciekaw czy i
jak to działało w praktyce - moje największe wątpliwości budziła żarówka.


> Dla dzieciakow w sasiednich blokach fajna zabawka.

Dokładnie o to chodziło. Mam wrażenie, że na takie konstrukcje
zwyczajnie było zapotrzebowanie. W "Kalejdoskopach Techniki" widywało
się opisy prostych telefonów czy "telegrafów", które mógł zmontować
nawet dzieciak dysponujący odpowiednimi zdolnościami manualnymi.
Rozwiązywało to w jakiś sposób odwieczny problem łączności ze znajomymi.
Pamiętam, że o tym samym pisał Steve Wozniak (współzałożyciel Apple) gdy
w swojej autobiografii wspominał dzieciństwo. ;) Oczywiście zawsze
pozostawał problem przeciągnięcia kabla. Nie zawsze się dało a łączność
bezprzewodowa to już wyższa szkołą jazdy. W dodatku dla wielu w tamtych
czasach radio pozostawało poza zasięgiem.
Teraz sześciolatki biegają z telefonami komórkowymi, więc problem zniknął.