Pan Włodzimierz Wojtiuk napisał:

>> Kasprzak był wtedy największym przetwórcą tworzyw sztucznych w kraju,
>> miał też najnowocześniejsze wtryskarki.
>
> a) nie wszystkie elementy mechanizmu są z tworzywa

W tych robionych dla Grundiga chyba większość była. Niektóre bardzo
zaawansowane technicznie. Na przykład cichobieżne zębatki przeniesienia
napędu wtryskiwane z jakiegoś fikuśnego elastycznego plastiku. Polski
inżynier by niczego poza kółkami pasowymi tam nie wymyślił.

> b) można niestarannie usunąć nadlewy, mozna (tym bardziej jeżeli w
> robocie myśli zajęte dupą Maryni)
> https://youtu.be/vWQDOVCkAn0?t=526

Lubartów to była prowincja, robili tam to, co Kasprzak sobie odpuścił.
Magnetofon "Kapral", czy cóś. A większość wtryskarek w Kasprzeku to
był full automat. Żadnych nadlewów do usuwania.

> c) eksport; powiem pytaniem, czy znane jest pojęcie:
> "odrzuty z eksportu"? w powszechnej opinii owe odrzuty były lepszej
> jakości niż produkcja na kraj.

To tam nie było takich typowych odrzutów z eksportu. W sensie "chcielim
zmontować dobrze, ale wyszło jak zwykle". Za to niedoróbki w postaci
*części* się zdarzały. Coś nie do końca dobrze wtryśnięte, zły lakier,
płytka zalana cyną. Potem to trafiało jakoś na "perski", ludzie kupowali
i składali z tego co się dało. Jak byłem student, to mi jeden taki
montażysta-samouk przynosił gotowe wyroby do przestrojenia UKF. Dobry
interes, gdybym robił to codziennie przez osiem godzin, to bym miał
więcej niż zachodnią pensję.

--
Jarek