On Fri, 11 May 2012 11:44:20 +0200, Marek Dyjor wrote:

> Tomasz Pyra wrote:
>> On Fri, 11 May 2012 00:01:15 +0200, dominik wrote:
>>
>>> On 2012-05-10 18:52, Tomasz Pyra wrote:
>>>> Warto o tym pamiętać i sobie w głowie poukładać, na okoliczność
>>>> gdyby się komuś zdarzyło uczestniczyć w takiej imprezie w
>>>> którejkolwiek z ról.
>>>
>>> Każdy rozsądny kierowca w takim wypadku po prostu hamuje,
>>> niezależnie czy to on ma pierwszeństwo czy ten drugi. Tu ani
>>> jednemu, ani drugiemu się nawet nie właczyło ani na chwilę, że
>>> jednak mogą zwolnić.
>>
>> Ogólna niemoc w nagłej sytuacji stresowej - tzw. nogi z waty.
>> Skutkuje albo brakiem działania, albo słabym i powolnym działaniem.
>>
>> Podobno normalna reakcja u 80% ludzi w przypadku nagłego zagrożenia
>> życia i to niezależnie czy za kierownicą czy w jakiejkolwiek innej
>> sytuacji, po prostu włącza się tryb apatyczny.
>>
>> U mnie mam nadzieje nie działa, przynajmniej jakoś do tej pory zawsze
>> walczyłem do końca, chociaż jakiś wielkich zagrożeń to dużo nie
>> miałem.
>
> ja tam miałem i zawsze walczyłem...




>
> po pierwsze warto być ustawionym w tryb: "co sie teraz może przydarzyć i co
> zrobię wtedy", sądzę ze zbyt wielu kierowców jazdę traktuje lajtowo i jak
> coś to tracą kompletnie głowę.
>
> Często niestety dużą rolę gra ta męska myśl: "ustąpić?, co ja miałbym
> ustąpić?"
>
> jak sie wchodzi w wyprzedzanie to nawet z połowy manewru łatwiej jest
> uciekać doi tyłu niż do przodu, wystarczy dac po hamulcach i juz jesteśmy
> bezpieczni. darcie do przodu raczej jest średnim pomysłem

Kiedyś tam nawet orientacyjnie policzyłem i wychodzilo mi że hamowanie jest
szybszą opcją prawie do samego końca. Chociaż oczywiście zależy jaką
przewadę prędkości uda się uzyskać nad wyprzedzanym.

Hamulce w byle aucie ze 180km/h do 0 wyhamują w około 5s... A przyspieszyć
do takiej prędkości to wiadomo...