W dniu poniedziałek, 11 lutego 2019 14:27:54 UTC+1 użytkownik Mateusz Viste napisał:
> Bo to zaiste nie (ANSI) C. Na co komu deklarowanie zmiennych w środku
> kodu? Jeśli odczuwasz taką potrzebę, to zapewne twój kod wymaga
> refaktoryzacji. Prawdziwe C to C89, wszystko inne to wymysły młodzieży,
> której się nudziło.
Wiem, że rozmawiamy trochę z przymrużeniem oka, więc miałem kiedyś
przygodę, kiedy utrzymywana przeze mnie paczka (co gorsza, w Pythonie)
przestała się budować. Tam był kod w C który był generowany
automatycznie, a narzędzia do współpracy Python - C na pewnym etapie
przestawiły flagi kompilatora z domyślnego "ANSI C z typowymi bajerami"
na "brak wstępu dla młodzieży, wyrzucaj error przy czymkolwiek
czego nie można według C89". Wszystko dzięki temu, że generowany
kod miał "int i;" przed forem a nie na początku funkcji.
Wtedy się dowiedziałem, że tego nie było w standardzie bo wszystkie
kompilatory C jakich w życiu używałem nie miały co do tego
obiekcji;)

> No ok - uczciwie muszę przyznać, że zdarza mi się korzystać z 'long
> long', ale to jedyna rzecz której mi czasem braknie w C89. :)
Ja patrzę z punktu widzenia kogoś, kto czasem napisze coś na
"normalny" komputer i chyba nigdy nie udało mi się napisać programu
w C, który używa poza jakimiś niekrytycznymi pętlami po 100 elementach
któregokolwiek z typów danych z C89. Standard C w tym zakresie jest
spuścizną po czasach Unixa, kiedy starano się zrobić jeden przenośny język
oprogramowania i system operacyjny obejmujący miriadę komputerów.
Efekt jest taki, że w kontekście zwykłego x86-64 windowsowy long
ma 32 bity, a uniksowy 64 i obydwa podejścia są zupełnie koszerne
pod względem standardu. Long long rzeczywiście jest sposobem
na wymuszenie zmiennej, która będzie miała te >= 64 bity ;)

Pozdrawiam,
--
Karol Piotrowski