W dniu 2018-08-28 o 14:54, s...@g...com pisze:
> za cholerę nie mogę się skoncentrować jak dźwięk wyłazi z lapka
>
Moim zdaniem chodzi o "informację". Jeżeli Twój mózg, z naprawdę
potężnym systemem obróbki danych, zaklasyfikuje jakieś napływające
informacje, jako szum, to będzie na nie reagował słabo.
Przykład (dialog z jakiegoś filmu)
"żołnierzowi nie przeszkadza w spokojnym śnie huk armat, ale zbudzi go
szelest myszy, dobierającej się do jego chlebaka"
Użyłem jak raz tego przykładu, bo dość obrazowy. Ale gdy się zastanowisz
(czy też Ty, nieznany mi czytelniku), to pewnie podobnych przykładów
znajdziesz na kopy. Szum samochodów za oknem, dość głośny, ale
jednostajny, gdy nieco przywykniesz, to przestaje przeszkadzać. Ale
jakiś dźwięk nietypowy, inny od szumu (już rozpoznanego, i
"zaklasyfikowanego"), może człowieka zerwać na nogi, choć będzie dość
cichy. Reakcja tym silniejsza, im bardziej trzeba wniknąć, czy ten
dźwięk "coś znaczy", tzn. czy niesie jakąś istotną *informację*.

Dotyczy to *wszelkiej* informacji, czy to dźwiękowej, wizualnej,
zapachowej, czy co tam jeszcze nas może zaniepokoić. Zapewne więc Ty,
słysząc dźwięki nie "z zewnątrz", lecz z lapka, oczekujesz ich
wyjaśnienia _na_ekranie_
A gdy jej tam nie znajdujesz, to odczuwasz silną dezorientację, i
przeszkadza Ci to w odbiorze tego, co płynie z ekranu, a nie daje
wyjaśnienia co do lapkowego "śpiewania".

Dźwięki "domagające się wyjaśnienia", albo podjęcia przez nas jakiejś
istotnej akcji - niepokoją nas silnie, nawet, gdy wcale nie są głośne.
No i przeciwnie: informacyjnie nieistotne, zaklasyfikowane jako szum,
nawet gdy mają sporo decybeli, nie podrywają nas na nogi, o ile
natychmiast zostaną do klasy "szumu" zaklasyfikowane.

--
Powiedzenie oddające ducha Ameryki:

"Cokolwiek robisz
- rób to dobrze!"
Rzymskie (podobno):
Quidqiud agis prudenter agas et respice finem