piątek, 28 stycznia 2022 o 19:03:21 UTC+1 Jarosław Sokołowski napisał(a):
> Pan Dawid Rutkowski napisał:
> >>>> Przecież nie wystarczą. Tego dotyczy(ła) bieżąca dyskusja, tylko
> >>>> to w niej jest interesujące. A nie jakieś opowiastki o kapaniu wody
> >>> Co Wy z tym że dyskusja była/jest o gazie?
> >> Bowiem uważam[y], że z tym gazem, mokrym i suchym, to ciekawy temat.
> >
> > Hmm, a ten mokry gaz (to był w końcu "koksowniczy" czy "miejski" - czy
> > to może to samo?) to na ile % był mokry?
> Koksowniczy to z koksowni, jako produkt odpadowy. Gdzieś na Śląsku pewnie
> taki mieli. W Warszawie mieliśmy gaz miejski z miejskiej gazowni na Woli.
> Wcześniej zwany gazem świetlnym, bo spalany był głównie w latarniach
> ulicznych. Technologoia uzyskiwania w każdym przypadku z grubsza ta sama.
> W jej wyniku powstaje też woda pogazowa (nie mylić z gazowaną, sodową),
> więc na początku mógł mieć nawet 100% wilgotności względnej. Gazownie
> chyba nawet jakoś wstępnie osuszały. Z warszawskiego bloku, w którym
> spędziłem dzieciństwo, pamiętam w piwnicy odstojniki w instalacji gazowej.
> Takie zaślepione kawałki rur sterczące w dół z głównego gazociągu. Ze
> śrubką do spuszczania wody.

Czego to się człowiek na starość nie dowie z interneta.
Tzn. z wiki - już wiem, dlaczego "odkręciła gaz, nie zapukał nikt na czas" - 10%
czadu, do lat 80-tych szło do mieszkań.
To pewnie z okazji moich urodzin zmienili na gaz ziemny ;>
A ja wciąż sądziłem, że to trujące, a nie "jedynie" wybuchowe.

A mimo to jeszcze we współczesnych filmach ("Dziewczyna z szafy") potrafią truć się
gazem z kuchenki...

> > Bo to w pewnym sensie do dziś zostało - napotkana przeze mnie na wsi
> > technologia rozpalania pieca była taka, że do węgla trzeba było dolać
> > wody. I to nawet nie był miał, tylko bryły węgla. Po co?
> W celu łatwiejszego zgazowania na wstępie przy rozpalaniu. Trudno mi
> powiedzieć, na ile to realnie pomagało.

Zgazowania węgla? Sporo jeszcze nie wiem...