Michał Jankowski <m...@f...edu.pl> wrote:

> Mówiła jeden raz i odkładała słuchawkę. A że po kilku razach połapaliśmy
> się, że wypowiedzi się nieco różnią więc nie mogą być "z płyty", to już
> dalej dzwoniliśmy specjalnie i coś tam wołaliśmy w stylu "czy pani jest
> żywa?".

Jakby powiedziała "żywa, nie zawracajcie głowy", to pewnie byście już nie
dzwonili, a tak, to sama sobie to zrobiła :)

Pamiętam mniej więcej w początkach lat '90, że u rodziny w małym
miasteczku była centrala ręczna (u nas w Warszawie była automatyczna,
Pentaconta). Podnosiło się słuchawkę, mówiło się, z kim pani ma połączyć,
i pani łączyła.

A pamiętam, bo robiliśmy sobie z pani dowcipy i pani odcięła linię na
jakiś czas. Dziś by to nie przeszło, bo w razie tragedii nie działałoby
połączenie alarmowe, no i abonent płaci, to linia ma działać :)