On Wed, 28 Sep 2011, kamil wrote:

> On 28/09/2011 10:54, Przemysław Czaja wrote:
>>
>> myślę, że i tak nie - bo jest znacząca różnica w jakości i jasności
>> emitowanego światła.
>
> Podawałem już przykład lamp foto na świetlówkach energooszczędnych. Ale widać
> profesjonalny fotograf to leszcz i zadowoli się tym, co tobie nie pozwala
> książki przeczytać. Szkoda słów na takie bzdury.

Stop.
Większość ludzi nie trawi wieczorem światła o kolorze "dziennym".
Albo jak kto woli: "takiego samego jak dzienne", świecącego wieczorem
z lampy.
Nie wiem dlaczego, ale tak jest. Podejrzewam (co do przyczyny) :>
Sądzę że jednym z czynników jest dramatyczna różnica w "typowej
jasności": aby świecić światłem "słonecznym" i odbierać
je jako "naturalne" trzeba mieć JASNO. Naprawdę jasno.
A w przypadku światła "białego dziennego" (stanowiącego mieszankę
słońca + nieba, to jest ok. 20% mocno niebieskiego światła)
jest chyba jeszcze gorzej.
Zwróć uwagę, że w pomieszczenia oświetlone światłem dziennym,
naturalnym, ale ciemne (małe otwory dla światła) są odbierane
*bardzo* źle. Mimo że kolor światła jest "fotograficznie idealny".

W słoneczny dzień na otwartej przestrzeni masz około 100 000 luksów.
A większość ludzi uważa za "w miarę oświetlone" wieczorem
miejsca z 100 luksów - i wtedy oczekiwane widmo światła jest
dramatycznie inne.
"Jasne stanowisko pracy" zalicza się przy 1000 luksów.
100 razy ciemniej niż w słoneczny dzień za oknem.

To, że ZDJĘCIE uzyskane przy 100 luksach ze światła "białego
dziennego" będzie oddawało identyczny obraz co zdjęcie
zrobione w dzień (z dokładnością do ekspozycji, znaczy użycia
znacznie dłuższego czasu), nie znaczy że każdy człowiek
takie cóś strawi.

FYI: używam m.in. POLUXów :P, możesz się powyzłośliwiać ;)

pzdr, Gotfryd