On Thu, 29 Sep 2011 16:04:32 +0200, "Cavallino"
<c...@k...pl> wrote:

>Użytkownik "Jarek Andrzejewski" <p...@g...com> napisał w wiadomości
>news:
>
>>>A chętnie zapłacilbyś dwa razy większą składkę OC i AC, tylko dlatego żeby
>>>nie było obowiązku kupowania OC?
>>
>> AC - nie. OC - tak.
>
>Nie wierzę.
>Ja bym tam nie chciał płacić 500 zł rocznie więcej, za coś, co i tak jest mi
>niezbędne.
>A z AC 2000 zł więcej.

A dlaczego? Mam prawo jazdy 17 lat. Spowodowałem w tym czasie, jesli
dobrze pamiętam, trzy stłuczki. Nie wiem, jakie były koszty napraw,
zapewne mniejsze niż 8,5 czy 17 tysięcy. Ale wiem, że może się
zdarzyć, że moją "ofiarą" nie będzie błotnik osobowej toyoty ani
zderzak starego passata, ale np. ładunek TIRa. Ba, w przypadku OC (nie
mylić z ubezpieczeniem OC) nie muszę nawet ponosić winy za zdarzenie
drogowe - bo jest odpowiedzialność na zasadzie ryzyka).

I w mojej ocenie konieczność pokrycia wartości tego ładunku jest na
tyle dużym zagrożeniem bytu mojego i mojej rodziny, że gotów jestem
zabezpieczyć się przed tym niewielkim ułamkiem tej kwoty.
Natomiast perspektywa utraty samochodu za kilka czy nawet
kilkadziesiąt tysięcy złotych w porównaniu do, powiedzmy 1/10 czy 1/20
jego wartości wydaje mi się niewarta tych pieniędzy. W tym przypadku,
niezależnie od tego, jak nabroję na drodze (lub jakiego pecha będę
miał) maksymalną szkodą będzie wartość auta.
Oczywiście w przypadku AC pomijam całkowicie szkody na zdrowiu, bo ono
i tak tego nie pokrywa. W przypadku OC musze te skutki także brac pod
uwagę (czyli nie tylko ładunek TIRa, ale i może także renta do końca
życia jego kierowcy).
Czy Twoja wiara jest teraz większa?

>A przede wszystkim w konstytucji powinien być zakac finansowania z budżetu
>darmozjadów, które się nieubezpieczyły np. od powodzi.

ależ szkoda na to miejsca w konstytucji.
Wystarczy tego nie gwarantować ustawami lub decyzjami urzędników.
Przecież prawo do własnego domu na koszt innych obywateli (aka
państwa) nie jest prawem konstytucyjnym. Ani do budowy ani do odbudowy
tego domu.
--
pozdrawiam,
Jarek Andrzejewski