Użytkownik "robot" <r...@o...pl> napisał w wiadomości
news:nn4cn7$f66$1@node1.news.atman.pl...
> A tak tak. Te korki były w sam raz na zapalniki, "wrażliwe".
> Tylko najwięksi gieroje w klasie zajmowali się "wytaczaniem" ładunków z
> korków,
> bo często dochodziło do eksplozji podczas procedury.

Pamiętam, że jakoś tak się to robiło, ze korek na bok i delikatnie taczało
butem, aby ukruszyć ładunek. Później należało go jakoś podjąć i w coś
wycelować, nieodpowiedzialni małolaci stawali na kładce i zrzucali to tak,
aby trafiło w szybę jadącego auta. Efektem był błysk, ale po cichu. Czasem
komuś pod nogi, też błysk po cichu. Resztkę substancji w korku można wyło
normalnie wyjebutać, tradycyjnie, jak inne, butem. Ja kładłem korki na
torach tramwajowych na rondzie Wiatraczna, fajnie jebutało pod kołami :)
Chciałem też położyć więcej w miejscu, gdzie tram popyla z większą
prędkością, aby uzyskać efekt karabinu maszynowego... Ale, jak to
gówniarstwu - na niewiele kasy starczało, to i się więcej nie kupiło.
Kiedyś, chyba w szkole w szatni (ale wybaczcie, jeśli błądzę co do miejsca,
bo fakt pamiętam), w każdym razie miejsce było raczej bardziej
nieodpowiednie, niż by się spodziewać należało, miałem okazję obserwoweać
np. płonące malutkie ognisko i nagle JEB, ogniska nie ma. Była to chyba
chusteczka higieniczna, z korkiem w środku.
Podobnie przy boisku szkolnym, słusznie kazano mi się oddalić od pewnego
innego małego ogniska, znów JEB i po ognisku. Tym razem był to nabój
karabinowy, sprawny...
Nauczyciele na godzinach wychowawczych nie omieszkali ponarzekać, o palonych
przez dzieciernię "saletrach", ostatni raz sam ok. 10 lat temu, nie wiem,
skąd miałem saletrę sodową, zmieszałem ją z cukrem, bo szlajała mi się po
domu i nie miałem co zrobić, odpaliłem na klatce schodowej (u mnie klatka
schodowa jest autonomicznym ciągiem pieszym, więc nie było możliwości, by
dym leciał ludziom do mieszkań), upewniwszy się, czy ktoś nie idzie, sru,
poszło, śmierdziało z pół godziny...
Myślałem swego czasu, aby jakoś zrobić z saletry i cukru jednolitą masę, nie
wiem, rozpuszczając i potem odparowując, czy stapiając (no, ryzykowne
raczej) i to zajarać, ale jakoś uszło to mojej uwadze.

--
Życie jest przepiękną telenowelą, przenoszoną drogą płciową.
(C) Ferdek Kiepski
(dostępny tu adres email nie jest zarejestrowany w żadnym serwisie,
i JAKIKOLWIEK mailing BEZWZGLĘDNIE zostanie potraktowany jako spam!)