Użytkownik "RoMan Mandziejewicz" napisał
Hello J.F.,
>>>> Jeśli lubisz zaczynać od podstaw to jak wieki temu (czasy przed
>>>> PC) pierwszy raz potrzebowałem policzyć co można uzyskać z
>>>> rdzenia
>>>> ze szczeliną wyprowadziłem sobie wzory z książki do fizyki
>>>> (Resnick Holliday). Wyszło mi wtedy, że o możliwej do uzyskania
>>>> mocy przy danym f decyduje L*I^2.
>>>BINGO! :)
>> Tylko niewiele z tego wynika,

>Wynika bardzo wiele - mając wykresy I^2*L dla określonych rdzeni
>łapiesz pierwsze przybliżenie - minimalną wielkość rdzenia.

Ale to jest "energia zgromadzona w rdzeniu" i od tego trzeba zaczac, a
nie utrudniac sobie jakim I2*L :-)
No chyba ze ten wykres uwzglednia jakies praktyczne cechy, np odpad
miejsca na izolacje drutu.

Tak nawiasem mowiac ... to dawniej takiego wykresu chyba nie bylo,
nie pojawil sie wraz z rozwojem przetwornic i metod projektowania ?

>>>> Zwiększając szczelinę można chyba zmierzać z tym parametrem do
>>>> nieskończoności,
>>>Nie, bo braknie Ci kolumny rdzenia do skracania ;)
>> Tym niemniej prawidlowo zauwazyl ze to od wielkosci szczeliny
>> zalezy.
>> L*I^2 to wtorna sprawa :-)

>Jest proporcjonalna do szczeliny z dokładnością do mikroskopijnej
>energii gromadzonej w rdzeniu.

Byly, a moze i nadal sa, specjalne materialy proszkowe, z taka ...
"szczelina rozproszona" :-)

J.