Dariusz Zygmunt pisze:
>> A ja zastanowił nad estetyką dwunastu milimetrów i następnym razem wziął
>> trzydziestkę.
>
> Wtedy nie objął by całego planu, mógł co prawda poprosić osoby na
> zdjęciu aby stanęły bliżej, ale to znowu mogłoby zostać przyjęte jako
> afront wobec uwiecznionych na zdjęciu Bardzo Ważnych Osobistości które
> decydują o tym kto jest oficjalnym fotografem miasta ;-)

Co do niemożliwości technicznych, wystarczy spojrzeć na setkę lat
dorobku. Ale istotnie, jest przeszkoda w postaci innych z dwunastkami i
na to się nic nie zrobi, nie ma szans, żeby nagle się poodsuwali wszyscy
solidarnie. Zatem tylko fotoedytor, na którego spada poprawa całego, z
definicji zawsze spieprzonego materiału.

Przypomina mi to życie mp3 w dzisiejszych czasach - karty pojemne i
tanie jak piasek, z którego powstały, a wciąż każdy program dostarczony
przed producenta odtwarzacza (czytaj - którego używa 90% ludzi) by
default oferuje fatalne ustawienie brzmienia. Żeby zamiast 3% zająć 1%
tej karty...

> W sumie najskuteczniejszy w takiej sytuacji byłby fotoedytor w gazecie
> który ma pojęcie co robi.

I w końcu nadmiar pikseli się przydał na korektę...

--
pozdrawia Adam
różne takie tam: www.smialek.prv.pl
/co jest ważniejsze - jakość, czy ilość?/