W dniu piątek, 4 sierpnia 2017 17:55:32 UTC+9 użytkownik Jarosław Sokołowski napisał:
> Pan Konrad Anikiel napisał:
>
> >>>>>>>> Dzisiaj pan Telewizor powiedzial ze zaczynamy stawac sie eksporterem
> >>>>>>>> gazu ziemnego. Niemcom musi gul wielkosci nieduzego jablka wychodzic.
> >>>>>>>
> >>>>>>> Ale dokad eksportujemy ?
> >>>>>>> Do Niemiec, na Ukraine ?
> >>>>>>>
> >>>>>>> Z tym gulem to pewnie przesada, kropla w niemieckim rynku.
> >>>>>>
> >>>>>> Mogli nawet powiedzieć, że do Rosji. Ale kto by tam wierzył zepsutemu
> >>>>>> telewizorowi.
> >>>>>
> >>>>> Kiedyś było zepsute radio. Do kiedy Polacy wierzyli w nasze mocne sojusze
> >>>>> i że co prawda Hitler nas rozwalił, ale na wiosnę to już będzie po nim?
> >>>>
> >>>> Przykłady zapewne można mnożyć. Ale morał jest jeden -- jak co zepsute,
> >>>> to już nie należy temu wierzyć. Bo żaden z tego pożytek, gdy od czasu
> >>>> do czasu działa jak niezepsute. To stara zasada, powinna być znana każdemu
> >>>> inżynierowi.
> >>>
> >>> Ja mam inny morał: wierzyć nie należy a i tak wierzą. A widziałem już
> >>> takich co nie wierzą.
> >>
> >> Jeśli z jednej historyjki da się wyciągnąć więcej niż jeden morał -- to
> >> dobrze. Zjawisko to można po inżyniersku nazwać zyskiem moralnym i opisać
> >> współczynnikiem o wartościach większych od jedności. Ale ten powyższy
> >> to ja znałem już wcześniej. W bardziej znanym ujęciu brzmi on: na dwoje
> >> babka wróżyła.
> >
> > O ile ten zysk moralny nie jest tylko listkiem figowym przysłaniającym
> > stratę materialną- to zgadzam się. Niestety widzę tendencję przeciwną.
> > Jeszcze gorzej jak za to się bierze Pan Telewizor. Wtedy babka sobie,
> > wróżby sobie.
>
> Mając na uwadze oszczędności materialne (i materiałowe), nie należy mnożyć
> morałów nad potrzebę. Zamiast tego ostatniego mamy w katoaligu wyrobów
> gotowych inny: dziad swoje, baba swoje.

U mnie to inaczej brzmi: jeden o chlebie, drugi o niebie. W sensie, jeden chciał
oszczędzać, drugi zaszaleć.