> Chodzi mi tylko o jedną rzecz - jak projektuje się tego
> typu rzeczy?

Zakłada się współczynnik jednoczesności.


> Z drugiej - to trochę wkurzające, że jak się człowiek
> zapomni, to musi wzywać elektryka, czekać 2 dni, aż będą
> mieli czas rozplombować zabezpieczenie przedlicznikowe i
> zapłacić im Bóg wie ile...

Ile razy się zapomniałeś w życiu?



> I dlatego jestem ciekawy jak to się robi. Czy dopuszcza
> się sytuacje takie, że suma zabezpieczeń w domu jest ponad
> 3x większa od zabezpieczenia poprzedniego? Czy raczej
> stara się to utrzymać w jakiś rozsądnych granicach?? Bo
> się na tym nie znam! Ale nie chodziło mi o to, żeby
> wywalić bezpiecznik 35A i dać tam 120A, tylko właśnie czy
> to jest dobry pomysł, żeby za 35A dawać 7x16A.

Możesz dać nawet 20 obwodów po 16 A, a na klatce w WLZ mieć
np. 35 A. Bezpieczniki w domu zabezpieczają instalację
mieszkaniową. Prawdopodobieństwo podłączenia w tym samym
czasie do każdego obwodu "dużego" urządzenia, tak żeby np. w
każdym płynął prąd na pograniczu zadziałania wyłącznika,
jest bardzo, bardzo niskie :-). Gdyby z\projektować tak jak
sugerujesz to WLZ w kilkumieszkaniowej klatce miałyby
zabezpieczenia po 200A albo i więcej, a przy każdym małym
bloku stała trafostacja SN ;-))).




> Nie znam się na projektowaniu i nie chciałem nikogo
> skrytykować. Po prostu byłem ciekawy, czy tak się to
> zawsze robi, czy jednak ciut inaczej. Co jest
> priorytetem....

Nie ma priorytetu. Jest statystyka. Podobnie rozumując: mam
w sieci powiedzmy 600 klientów po 2 Mbps, czyli powinienem
mieć łącze dostępowe 1,6 Gbps, a nie mam. Mam 200 Mbps i
jeszcze jest zapas. Wynika to właśnie ze wspólczynnika
jednoczesności. Szansa że wszyscy nagle zaczną wykorzystywać
swoje łącze na maxa jest bliskie zeru... Podobnie rzecz ma
się np. z wodociągiem...