Na Elektrodzie do momentu zamknięcia tematu czytało go około 50 osób.
Po tym jak to opisałem tutaj w ciągu dwóch godzin przybyło około 25
oglądnięć.
Obecnie licznik pokazuje około 90.
Wychodzi na to że te 75 osób nie potrafiły odpowiedzieć, więc pytanie było
raczej trudne.
Wylądowało w piaskownicy.
Gdy napisałem, że temat zamykam, bo jest zbyt trudny, moderator usunął post,
ale nie podał dlaczego, ślad po poście zaginął... wracają czasy cenzury?

Żarówka zasilana jest ze źródła prądowego. Napięcie 230V i rezystancja rzędu
4-5k jest źródłem prądowym dla rezystancji 250 omów.
Zasilając żarówkę stałym prądem 50mA (to jej prąd nominalny) rozżarza się
ona bardzo wolno (pisałem o tym w jednym z postów). Od całkowitej ciemnej do
koloru czerwonego upływa jakieś 3-5sek.
Tak na marginesie: aby zabezpieczyć żarówkę przed wysokim prądem podczas
włączania trzeba ją rozgrzewać około 5 sekund.
Żarówka jak wiadomo jest elementem silnie nieliniowym. Rezystancja zimna
jest dużo mniejsza od rezystancji w temperaturze roboczej.
Często taką właściowść wykorzystuje się do stabilizacji amplitudy w
generatorach z mostkiem Wiena. Zresztą właśnie takie 12V lub częściej
6V/50mA.
Kiedy więc żarówka osiągnęła nominalną temperaturę i rezystancję, każde
zaburzenie powodowało wzrost temperatury - więc wzrost rezystancji, a jeżeli
wzrosła rezystancja to napięcie na jej rezystancji wzrosło (zasilanie ze
źródła prądowego) więc moc wydzielana na żarówce wzrosła. Jak moc wzrosła to
wzrosła temperatura itd, aż żarówka nie wytrzymała.
Nastąpiło swoiste wzbudzenie się żarówki. :-)

--
Desoft