Jarosław Sokołowski pisze:

>> Ja bym stawiał raczej na 1% udział linuksa w rynku systemów "biurkowych".
>
> Kwestia udziału jest trochę z boku. Sterowniki linuksowe jednak powstają,
> nie tylko w czynie społecznym, a producenci sprzętu coraz częściej
> dołączają katalog "linux" do nośnika z oprogramowaniem. Tylko sposób
> w jaki to robią, woła o pomstę do nieba. Wygląda to tak, jakby uważali,
> że jak ktoś używa Linuksa (obojętnie czy na biurku czy gdzie indziej),
> to o niczym innym nie marzy, jak tylko o edytowaniu emacsem plików
> konfiguracyjnych i o tworzeniu diwajsów mknodem. Nie zauważają faktu,
> że dostępne są w tym systemie metody [auto]konfiguracji urządzeń P'n'P
> o wiele doskonalsze niż w Windows (taka jest przynajmniej moja opinia
> wynikająca z obserwacji, a także z niniejszej dyskusji).

W każdej dystrybucji / kernelu? ;)
Problem z Linuksem (z punktu widzenia developera) polega na tym, że mało
co jest ustandaryzowane. W Windows dokładnie wiadomo, jak się zachowa
każda wersja systemu po podpięciu nowego urządzenia, np. na USB. Te
mechanizmy opisuje dość dokładnie Microsoft w dokumentacji MSDN. Obecnie
wystarczy wspierać trzy wersje systemu: Windows 2000, Windows XP i Vistę
- i to pokrywa zdecydowaną większość użytkowników Windows na świecie.
Dużo mechanizmów działa identycznie od lat więc i programy/sterowniki są
w pewnej mierze dość uniwersalne.

A dla Linuksa jest wolna amerykanka. Kiedyś była książka "Linux hackers
guide", traktująca właśnie o pisaniu sterowników (jeszcze w erze kernela
2.2 i 2.4). Czy teraz wyszło coś nowszego? Konkretne pytanie: skąd
przeciętny developer ma czerpać obecnie informacje o niskopoziomowym
działaniu Linuxa (bez rozwiązania ostatecznego czyli czytania źródeł
kernela)? Czyli np. jak we własnym programie "zaczaić się" na
podłączenie urządzenia przez USB?

Druga sprawa to program instalacyjny; powiedzmy, że wydajemy
oprogramowanie komercyjne bez kodu źródłowego. Dla Windows wystarczy
jeden plik .exe instalatora i każdy będzie zadowolony. A Linux? Ile
dystrybucji tyle pomysłów - po co tak komplikować świat? Pliki .deb,
.rpm, do tego konieczność wspierania kilku wersji biblioteki glibc.

Czekam z utęskieniem, aż pozostaną na placu boju 2-3 dystrybucje
instalowane u 90% linuxiarzy. A może już teraz tak jest? Ubuntu, Fedora,
OpenSuse i dalej długo nic.

Ale zrobił się OT i NTG...

--
Adam Dybkowski
http://dybkowski.net/

Uwaga: przed wysłaniem do mnie maila usuń cyfry z adresu.