Pan J.F. napisał:

>> Odwrotnie, kompatybilność była w drugą stronę. "Bambino"
>> i inne takie miały 78 obrotów na minutę i drugą, "zieloną",
>> igłę o promieniu ostrza większym niż "czerwona" drobnorowkowa.
>
> A faktycznie, kojarze przyciski ...
>
>> wszystkich wkładkach krystalicznych (np. mister-hit), a więc
>> aż po późne lata osiemdziesiąte.
>
> Hm ... wydaje mi sie, ze nie. Nie przeminelo wraz ze stereo ?
> http://www.elektroda.pl/rtvforum/topic2479062.html
>
> Chyba, ze igly byly dwie i obracalo sie cala ... igle :-)
> http://ovh.nowyelektronik.pl/product.php?id_product=
4949

Igła była jedna, ale miała dwa końce, można było obrócić jednym
bądź drugim w dół. Ta z powyższego linku na taką nie wygląda.
Wkładka UF-50 wygląda tak:

http://wamataudio.pl/media/catalog/product/cache/1/i
mage/29bed315ece5fa11d065d45efb7ce50b/t/e/telefulken
t25.jpg

Ona jest stereo, a samą igłę (to czerwone) można było kupić osobno.
Grubego końca nie używał już nikt, gramofony nie miały nawet tej
prędkości. A igły do patefonów, stalowe, kupowało się po sto lub
więcej sztuk. W okrągłych pudełkach, jak pasta do butów.

>> Ale żeby ktoś miał takie fajne płyty -- to była rzadkość. No i to
>> nie były winyle -- płyty na 78 robione były z twardego tworzywa,
>> pękały, gdy spadły na podłogę. W ogóle nikt wtedy nie słuchał żadnych
>> "winyli" -- ta głopi nazwa pojawiła się dopiero niedawno.
>
> U nas faktycznie.
> A jednak ... skoro na zachodzie sie przyjela, to moze tam byla wieksza
> rewolucja kulturalna ... chyba, ze i tam znaczenia nabralo dopiero w
> erze CD :-)

W anglosaskim kręgu językowym "vinyl" był wcześniej. Ale tam to słowo
w ogóle istniało w ogólnym słowniku, służyło nie tylko do opisania płyt.
Polskim odpowiednikiem było "PCW" -- ale nie było "płyt PCW", a najwyżej
taka podłoga w bloku.

--
Jarek