ACMM-033 napisało:

>> Montaż elektroniczny to tak od połowy lat 80-tych, wcześniej tylko proste
>> sklejki, nawet niekoniecznie z ramkową dokładnością. Ale tu musiałbym się
>> starszych weteranów dopytać o konkretniejszze daty.
>
> Skoro jakoś były montowane programy, to by znaczyło, że może nienajłatwiej,
> ale się dawało, ja już nie proszę o niewiadomoco, tylko, żeby nie było
> jajec, że pan sobie niby klocuszka posklejał, a tu nagle gotowca wyciąga.
> Dla mnie to nie jest wiarygodne i ja też skłaniam się ku zdaniu znacznej
> części, że to robione na ekranie po prostu by nie działało.
> Że sobie klatka się jąknie, to mnie to aż tak bardzo nie przeszkadzało,
> aby tylko taśmy nie zerwało, czy głowic nie zatarło. Zresztą, różne
> koncerty w TV, zarejestrowane programy, reportaże, skakało, to fakt, ale
> jakiejś wielkiej tragedii nie było. Więc nawet niech sobie synchro skoczy
> (od systemu Ampex nie oczekuję nie-wiadomo-czego, choćby ze względu na
> sposób zapisu na taśmie, trudno chyba było by wstrzelić się między ramkami
> właśnie), ale ten klocek niech wygląda prawdziwie. Ja już pisałem -
> podmienić sklejony klocek z gotowcem, poza ekranem - i już dużo lepiej to
> wygląda.

To nie tylko sprawa techniki, ale również tzw. "kultury przekazu", która
ewoluuje -- kiedyś była inna niż dzisiaj. Dzisiaj widz spodziewa się
montażu, wie co to jest, a gdy na ekranie pokazują mu jak zrobić kurczaka
w potrawce, to liczy na trzyminutowy pokaz z wyciętymi dłużyznami, choć
wie, że cały proces przygotowania trwa dwadzieścia minut. We wczesnej
telewizji normą był weryzm i teatralność, z trzema klasycznymi greckimi
jednościami. Każde cięcie było rzeczą wielce podejrzaną:

https://youtu.be/ViGCnJ7Li7g?t=4m5s

Ludzie faktycznie tak to odbierali -- jak ktoś w czasie wywiadu dla
Dziennika Telewizyjnego "skakał po ekranie", to wszyscy wiedzieli, że
ci z Mysiej wycięli mu Rzeczy Okropne, a nie że po prostu przynudzał,
jąkał się i ogólnie marnie jego wypowiedź wyglądała w całości.

Zaś co do samego Słodowego -- to dobrze pamiętam, że niejednokrotnie
mówił w czasie programu o tym, że ma tu już przygotowany drugi sklejony
klocuszek i teraz pokaże jak w nim zrobić dziurkę. Nie zawsze mówił,
bo konwnncja była (przeważnie) zrozumiała dla widzów.

Jarek

--
-- Tego powiedzieć panu nie mogę, bo nikt się tego nie odważy powtórzyć.
Ale było to podobno coś tak okropnego, że pewien radca sądowy, który był
przy tym, oszalał od tego i jeszcze dzisiaj trzymany jest w izolacji, żeby
się nie wydało. Nie była to zwyczajna obraza najjaśniejszego pana jakiej
się ludzie dopuszczają po pijanemu.