On 2024-10-18, J.F <j...@p...onet.pl> wrote:
> On Fri, 18 Oct 2024 04:40:26 GMT, Marcin Debowski wrote:
>> On 2024-10-16, Jarosław Sokołowski <j...@l...waw.pl> wrote:
>>> Dawno temu, 2 lutego 2011 roku, zamieściłem na tej grupie wiadomość
>>><s...@f...lasek.waw.pl>, której fragment cytuję
>>> poniżej:
>>>
>>> No dobrze, to teraz ja. Wyobraźmy sobie taki wielki wielgachny magnes
>>> stały. Zamocowany nieruchomo spory kawałek nad powierzchnią ziemi.
>>> Ale mimo sporej odległości, magnes potrafi przyciągać ferromagnetyczne
>>> przedmioty położone pod nim -- bo to wielki wielgachny magnes, bardzo
>>> silny.
>>>
>>> Kładziemy pod nim przedmiot wykonany, dajmy na to, z gadolinu.
>>> Pierwiastek ten wybrałem nie dlatego, że się śmiesznie nazywa, tylko
>>> z powodu wyjątkowo niskiej temperatury Curie. Tym, którzy w tej chwili
>>> odczują potrzebę zajrzenia do Wikipedii, wyjaśnie od razu, że temperatura
>>> Curie to taka, powyżej której ferromagnetyki tracą swoje własności
>>> i przestają być przyciągane przez magnesy.
>>>
>>> Nasz gadolin poszybuje w górę ruchem przyspieszonym, aż w końcu wyrżnie
>>> w magnes. Gdyby ktoś niepokoił się, że od tego wyrżnięcia stanie się
>>> coś złego magnesowi, możemy przed nim zamontować odpowiedni zderzak.
>>> A jak wyrżnie, to jego energia kinetyczna zamieni się w ciepło (sporo
>>> jej będzie, bo magnes wiegachny, więc i prędkość nielicha). Jak gadolin
>>> osiągnie skutkiem wyrżnięcia temperaturę Curie, to się odklei i spadnie.
>>> Na dole wykona użyteczną pracę przy łupaniu orzechów, odda też jakże cenne
>>> i pożądane ciepło. Gdy ostygnie, poleci znów do góry. I tak w bez końca,
>>> jak kamień Syzyfa.
>>>
>>> Teraz proszę mi powiedzieć, o co tu chodzi. Tyko bez takich, że "e tam,
>>> perpetum mobile nie istnieje, pani w szkole tak mówiła" (wiem, że nie
>>> istnieje). Albo że takie wielgachne magnesy nie istnieją -- może nie
>>> istnieją, ale co przeszkadza, by istniały?
>>>
>>> Zagadkę wymyśliłem jeszcze na studiach, czyli bardzo dawno temu. Od tego
>>> czasu straszę nią napotkanych fizyków. Niektórzy (nawet całkiem dobrzy)
>>> po wysłuchaniu przypominają sobie nagle, że mieli właśnie Coś Ważnego do
>>> zrobienia.
>>
>> Warunki są adiabatyczne czy jest wymiana ciepła z otoczeniem? Ja się na
>> tym nie znam, bo to fizyka, ale obstawiam, że w temperaturze Curie
>> zachodzi przemiana, która ma jakąś entalpię, więc coś gdzies oddaje lub
>> pobiera ciepło z otocznia. Przykładowo (prosze nie bić, bo nie wiem czy
>> tak tam jest), jak ten gadolin sobie spadnie, to pobierze z otoczenia
>> cipło, na uporządkowabnie swoich ferromagnetycznych gadolnowych domen.
>
> Jakoś tak by się należało spodziewać, ale:
> 1) gadolin jest na dole
> 2) Gd leci do góry, uderza, rozgrzewa się

Moze być, że się za bardzo nie rozgrzewa, bo ciepło idzie na przemianę.

> 3) Gd opada, troche ciepla pewnie odda u góry, ale tego raczej nie
> chcemy, bo ma przekroczyc temp Curie.

Wystarczy, że przemiana zajdzie i temp. będzie trochę powyżej, na tyle,
że w drodze na dół zdązy się ochłodzić.

> 4) Gd uderza na dole, jeszcze bardziej się rozgrzewa.
> 5) Gd oddaje ciepło.

Może się też rozgrzewać jeśli to uporządkowanie powodujące magnetyczność
jest korzystniejsze energetycznie (egzo).

> Stale oddaje.

Jak widać niekoniecznie.

--
Marcin