to pisze:
> Tomasz Pyra wrote:
>
>> Istotne jest to, że jednak im szybciej tym niebezpieczniej - bez względu
>> na klasę kierowcy czy samochodu.
>
> Może w teście na torze, gdy ta sama osoba w identycznych warunkach
> pojedzie szybciej, a potem wolniej. W realnych warunkach znacznie
> bardziej istotne są inne czynniki. Z jakiegoś powodu niektórzy jeżdżą
> całe życie i nie powodują żadnego wypadku czy stłuczki, a inni powodują
> ich kilkadziesiąt.

Stłuczki to jednak coś innego - i tu się zgadzam że po prostu są
kierowcy którzy posiedli umiejętność ich nie powodowania, a są tacy
którzy jej nie posiedli. Ta polaryzacja ma zresztą odzwierciedlenie w
zniżkach ubezpieczeniowych.
Tyle że stłuczki zazwyczaj dzieją się przy prędkościach spacerowych i
nieszczególnie wpływa ograniczenie prędkości na to czy ktoś na parkingu
sąsiadowi odrapie samochód, czy może nie.

>> Więc to że się udało, czy nawet udawało wiele razy nie jest żadnym
>> argumentem, tak samo jak argumentem nie jest powtarzane często
>> "przejechałem już N kilometrów bez wypadku, więc jeżdżę dobrze".
>
> To jest bardzo dobry argument, z powodów jak wyżej.

Jest tak samo dobry jak zaprzeczanie rachunkowi prawdopodobieństwa
argumentem "a ja wygrałem w totolotka".
Przy tak rzadkim zdarzeniu jak wypadek drogowy, własna jednostkowa
statystyka ma za małą próbę żeby móc łapać jakieś prawidłowości.


>> Jak 1000 kierowców będzie po mieście jeździć 200km/h i żaden z nich
>> nikogo nie zabije przez 100tys km, to dopiero będzie jakiś argument że
>> da tak jeździć, bo wtedy przejadą 100mln kilometrów bez wypadku
>> śmiertelnego. Czyli tyle co "przeciętny kierowca".
>
> Dlaczego niby pojęcie "prędkość maksymalna" ma oznaczać prędkość zalecaną
> dla przymulonego starca w rozlatującym się rzęchu? To jest prędkość
> MAKSYMALNA! Nie zalecana dla każdego!

Oczywiście różnice są, ze sportowego punktu widzenia różnice nawet
druzgocące, tyle że to będzie np. 5% albo 10% różnicy prędkości.
Wbrew dość powszechnej opinii, prędkość przy której straci panowanie nad
pojazdem przymulony starzec w rozklekotanym rzęchu nie różni się aż tak
bardzo prędkości przy której panowanie nad samochodem straci
skoncentrowany młodzieniec w lśniącym aucie z salonu.