Piotr Gałka wrote:

>> Pomysl lepiej ile razy kombinowales, gdy jedno goto zalatwiloby sprawe,
>
> Czasem kombinowałem, ale na prawdę nie pamiętając w ogóle o istnieniu
> goto nigdy nie miałem myśli "jedno goto załatwiloby sprawę" dlatego nie
> mam pojęcia czy tak było w tych przypadkach gdy kombinowałem.

Piotrze, powody niechęci do goto były dwa:

1. Fatalny styl programowania ówczesnych początkujących programistów.

2. Niedostateczny rozwój metod translacji w zakresie analizy i
optymalizacji tzw. nieredukowalnych grafów przepływu, do których
powstania *może* doprowadzić goto, a konstrukcje "strukturalne"
w rodzaju break i continue nie. Jestem osobiście przekonany, że
o to właśnie tak naprawdę poszło, a mitologię dorobiono później.
No ale lata 60. się jakiś czas temu skończyły i problemu grafów
nieredukowalnych już nie ma, kompilatory robią transformacje,
które się nie śniły pionierom... No ale trendy narzuca ten, kto
pisze podręczniki... :-)

> Jak dopada mnie taki przypadek to robię podfunkcję z której w wielu
> miejscach wychodzę przez return - w sumie to podobne do goto i możliwe
> że też jest 'be'.

A jak masz kaskadowe returny? Funkcja bardziej niż z siebie nie wróci
i się zaczynają piętrowe ifki do obsługi takich sytuacji. Dobrze użyte
goto jest dobre, ale to konstrukcja dla ekspertów. Tylko jest różnica
między zakazywaniem a rekomendowaniem nieużywania.

Pozdrawiam, Piotr