W dniu 2010-03-04 21:57, Pszemol pisze:

> Radzę Ci z dobrego serca - weź to wszystko wyrzuć jeszcze dziś :-)
> Nigdy do tego nie wrócisz... zobaczysz.

Źle mu radzisz. :)
Wszystko zależy od sentymentów. Już parę razy słyszałem byłych
amigowców, którzy narzekali na to jak byli głupi, gdy dziesięć lat temu
sprzedali Amigę za "bezcen" (uwzględniając sentymenty właśnie). To samo
powie Ci posiadacza Commodore, Atari, Spectrum albo nawet ktoś, kto w
dzieciństwie zagrywał się na Pegasusie. ;)

Do tego dochodzi jeszcze fakt, że niektóre urządzenia z czasem staną się
zabytkami. Może nie na tyle, żeby je sprzedać i zbić na tym kokosy...
Jednak postawione gdzieś na szafie mogą się prezentować niemal jako
antyk z poprzedniej epoki. Cieszę się na przykład, że moim rodzicom nie
przyszło do głowy wyrzucać Donatinę, gdy na początku lat
dziewięćdziesiątych kupili brzydkie, grające plastikowe pudło (które
zresztą po jakimś czasie i tak padło). Co prawda leży teraz na strychu
(razem z Pionierem) ale za jakiś czas mam zamiar się za nią zabrać. ;)

Chociaż generalnie może to kwestia perspektywy. W budynku z "wielkiej
płyty" może faktycznie sytuacja wygląda inaczej... Niemniej u mnie nie
jest tragicznie - trochę różnych "rupieci" się w szafie nazbierało, a
wciąż jest tam jeszcze sporo miejsca. :)