Pan Araneus Diadematus napisał:

> W dużym skrócie - Strowger zestawia lokalne tróżyłowo.

Te nielokalne też takie żylaste? Chodziło mi o lata siedemdziesiąte,
kiedy połaczenie lokalne to i tak było jedno klepnięcie licznika.
A międzymiastowe, to było dodzwonienie się kierunkowym do innego
miasta, a po usłyszeniu tamtejszego sygnału wybranie numeru abonenta,
tak jakby się w tym mieście było. Podejrzewam, że odwracanie pętli
miało dla liczników spore znaczenie, a uruchamiał je jakiś impulastor,
pewnie zrobiony z silniczka i trybików. Nawet było słychać klepanie
w tle rozmowy.

> Liczniki - tak, na aparat zakładało się ramkę, aby w obiektywie była
> jedynie nasza żądana setka liczników, cykało, wywoływało (może i dla
> celów dokumentacyjno-reklamacyjnych? I reeeęęcznie pewnie klepało w
> kalkulatory, bo o technologię OCR PJO-PPTiT nie podejrzewam... Skanery
> może były, bębnowe, ale aparatów cyfrowych to chyba nie... :)

Biegli rachmistrze pewnie liczyli w pamięci, bo chodziło o odjęcie
dwóch kilkucyfrowych liczb. A może nie, może tylko przeklepywali
gdzieś aktualny stan. Bo rachunki przychodziły drukowane na drukarce
wierszowej, z jakiejś Odry albo czegoś takiego.

--
Jarek