Użytkownik "Jarosław Sokołowski" <j...@l...waw.pl> napisał w
wiadomości news:slrnicpeo2.f0t.jaros@falcon.lasek.waw.pl...
> Pan Araneus Diadematus napisał:
>
>> W dużym skrócie - Strowger zestawia lokalne tróżyłowo.
>
> Te nielokalne też takie żylaste? Chodziło mi o lata siedemdziesiąte,
> kiedy połaczenie lokalne to i tak było jedno klepnięcie licznika.

Jeśli połączenie wychodziło poza centralę, to zaliczenie robiło się
innymi sposobami.

> A międzymiastowe, to było dodzwonienie się kierunkowym do innego
> miasta, a po usłyszeniu tamtejszego sygnału wybranie numeru abonenta,
> tak jakby się w tym mieście było. Podejrzewam, że odwracanie pętli
> miało dla liczników spore znaczenie, a uruchamiał je jakiś impulastor,

Uruchamiałą się możliwość zaliczania.

> pewnie zrobiony z silniczka i trybików. Nawet było słychać klepanie
> w tle rozmowy.

Jarek, nie sądzę, zbyt duży rozrzut parametrów maszyn, choć nie
wykluczam. Tu ci nie powiem szczegółów, zaliczanie przychodziło z
centrali Miasto-Miasto, w postaci tzw.rybki, podakustyczna seria drgań,
jak dokładnie to wyglądało... (wytworzenie impulsu), coraz mniej
pamiętam sprzed prawie 20 lat...

> Biegli rachmistrze pewnie liczyli w pamięci, bo chodziło o odjęcie

Odjęcie może tak, ale potem przemnożyć to przez wartość jednostki, mogło
już nie być takie proste i szybkie.

> dwóch kilkucyfrowych liczb. A może nie, może tylko przeklepywali
> gdzieś aktualny stan. Bo rachunki przychodziły drukowane na drukarce
> wierszowej, z jakiejś Odry albo czegoś takiego.

O, to już prędzej, że maszyna liczyła, a tylko ktoś musiał to
powklepywać...

--
((o))
((+))