Użytkownik "PiotRek" <b...@g...pl.invalid> napisał w
wiadomości news:iaplpr$o8e$1@inews.gazeta.pl...
> Takie świstki były w 1974 roku:
> http://img201.imageshack.us/img201/9774/kartkigutm.j
pg
>
> :-)

Super obrazek! (a nie było już wtedy kierunku automatycznego 816?) Bo w
1974, Zakopane OIDP, weszło też od razu do ACMM, przez centralę
Pentaconta-GCI w Krakowie. I przynajmniej z Wa-wy było osiagalne przez
oba kierunki...
Ale...
Przypatrzyłem się kartce, rozgryzłem szyfr cyfrowy (coś mi po łbie
chodzi, że u mnie nie kodowano odpowiednio parzystych, tylko brano
najbliższą, chyba mniejszą cyfrę) i domyśliłem się, czemu te kartki były
wysyłane do abonentów.
Otóż, zawierają one pełne dane zamówienia, a także, cenę za połączenie
(i usługi dodatkowe). Mogły więc być podpórką do ewentualnej reklamacji
konkretnej rozmowy, bo pozycja w rachunku była raczej niewiele
precyzująca, o ile w ogóle nie było tak, że podział na rozmowy według
licznika i rozmowy liczone inaczej był widoczny na rachtelu.
Albo też np. do rozliczeń, gdy ktoś skorzystał grzecznościowo z
telefonu, np. sąsiad, który go nie ma, po prostu płaciłby tyle, ile na
karcie. Wtedy cienkawo było z telefonami, więc jeśli chłop chciał
zamówić pacze dzwoniąc u sołtysa mającego jedyny telefon we wsi, to
jakoś musiał zapłacić... No, tak mniej-więcej czuję te kartki. Nie
pamiętam, jak wyglądało to w przypadku rozmów międzynarodowych, pewnie
podobnie.

--
((o))
((+))