Użytkownik "Jarek P." <j...@g...com> napisał w wiadomości
news:46357fcf-183b-401a-9e69-33fd6661f93f@googlegrou
ps.com...
W dniu piątek, 1 kwietnia 2016 12:58:36 UTC+2 użytkownik
n...@g...com napisał:

>> Albo polski

> Miałem polski, replikę radiowozu MO (PF125p), kierownica chodziła ciężko,

Kojarzę...

> ale i jej obracanie nie było jakimś wielkim problemem. Mechanizmu
> różnicowego
> sobie nie przypominam szczerze mówiąc, o ile mnie pamięć nie myli, oba
> kółka były na sztywno.

Tylko chyba było to jakoś tak dowciapnie zrobione, że nie wymagało
zastosowania dyfra, bo koła inaczej się skręcały - w miejscu dyfra jakby
pionowa oś obrotu i koła skręcało nie zwrotnicą, ale całym okrągłym
zespołem, tak, że koło do środka zakrętu jakby się cofało, a na zewnątrz
wychodziło do przodu... Być może mylę model, ale widziałem takie coś.
Pamiętam też samochodziki, gdzie prosty był pomysł - puszczało się autko i
jak trafiło na przeszkodę, samo zmieniało trasę, bez żadnej elektroniki,
czysto mechaniczne rozwiązanie - prościutkie dyfro, chyba nawet cały czas
się kręciło, tak mi pamięć podpowiada, przez co auto jechało cały czas jakby
pijane. Ale jak trafiło na koniec drogi, dzielnie samo sobie radziło ze
zmianą trasy.


>> W NRDowskich rolę mech różnicowego spełniało jedno z kół osadzone na osi
>> z luzem :-)

> Jeśli tylko jedno, to dyfer działał tylko przy skręcie w jedną stronę.
> Zapewne tą jedynie słuszną... :)

Wielki Brat nakazał, to nie było wyboru, oczy zamydlić, że ... no, jak Ford
Model T, w dowolnym kolorze, byle był to czarny... :))

--
To nie wstyd być biedakiem, ale, żeby to był zaszczyt,
to ja tego też nie powiem!
(C) Tewje do Pana Boga.