W dniu 2011-12-04 13:21, Andrzej Lawa pisze:

>
>> Mówimy o zdjęciach na wystawę - a wiec zapewne w formacie 30x45 lub
>> zbliżonym a nie o zdjęciach pocztówkowych. Takich zdjęć nie wykonuje się
>> tysięcy dziennie i jest rzeczą naturalną, ze obsługa bardziej się
>> przykłada do ich jakości niż do masówki 10x15cm.
>
> Jak wg. ciebie klasyczny laboludek z supermarketu mógłby się przyłożyć
> lepiej niż współczesne oprogramowanie?

Rozumiem, że robiąc zdjęcia też korzystasz tylko z trybu 'full-automat'
bo jaki fotograf ustawi ostrość i ekspozycję lepiej niż współczesne
oprogramowanie?

>
>>> Powiem więcej - operator _auto_labu (a właściwie w dzisiejszych czasach
>>> komputerowej naświetlarki lub po prostu drukarki sublimacyjnej) wręcz
>>> nie powinien ingerować w parametry materiału źródłowego!
>>>
>>
>> I nie powinien spojrzeć na wychodzące odbitki by sprawdzić ich jakość?
>
> Ależ oni nie są od tego, bo nie wiedzą jakie są zamysły autorów zdjęć -
> dlatego prawidłowa procedura to zasugerowanie konieczności sprawdzenia
> jakości zdjęć przez odbierającego.

Bzdura. Gdy przychodzę po odbitki mam je dostać dobre a nie z wadami po
których stwierdzeniu będę musiał tracić czas i paliwo na ponowną wyprawę
do labu po poprawione odbitki.

>
>> Technika bywa zawodna i nawet najnowocześniejsze komputerowe
>> naświetlarki potrafią czasem ulec uszkodzeniu powodującemu produkowanie
>> wadliwych odbitek. Może nie jesteś tego świadomy, ale emulsje papieru
>> fotograficznego też czasem miewają defekty. Nawet jeśli zamawiający
>> pobrał profil barwny labu i przygotował odbitki tak, by nie wymagały
>> korekcji laborant powinien po ich wykonaniu sprawdzić czy nie mają plam,
>> smug i innych wad które czasem w labie się zdarzają.
>
> Od tego są standardowe wydruki testowe, które okresowo należy wykonać.

Właśnie - okresowo. Jak często? co 5, 10, 50 odbitek? A może po prostu
raz dziennie albo i raz na miesiąc? Wykonanie takich wydruków kosztuje i
nie są one wykonywane zbyt często. Wizualna kontrola jakości wykonanych
odbitek pozwala zmniejszyć znacząco prawdopodobieństwo reklamacji złych
zdjęć przez niezadowolonego klienta.

>
> Gdyby laboludki miały takie podejście, jak twierdzisz, to bardzo
> złośliwym numerem byłoby robienie zdjęć smug ;->
>
Jeśli by Ci się udało znaleźć smugi wyglądające podobnie do
spowodowanych niesprawnością maszyny - to prawdopodobnie tak. Ale po
spojrzeniu na plik żródłowy na monitorze obsługa szybko by się
zorientowała, że smugi nie są z ich winy.

>>> Kiedyś czytałem sobie książkę o historii Star Treka - tam właśnie był
>>> piękny przykład, jak taki laborant-mądrala ciągle uparcie korygował do
>>> "normy" otrzymane materiały i ekipa nie mogła dojść, dlaczego
>>> zielonoskóra bohaterka, mimo nakładania coraz jadowiciej zielonego
>>> makijażu, ciągle uparcie wychodzi ziemsko różowa.
>>>
>>> Bo skąd laboludek może wiedzieć, jakie były intencje autora?
>>
>> Słyszałem o podobnej historii w przypadku fotoamatora, który
>> fotografował żaby moczarowe w okresie godowym (ich samce wybarwiaja sie
>> wtedy na niebiesko) i laborant namęczył się z korekcją by wydobyć z tych
>> żab zieleń. Natomiast nie wierzę w podobne sytuacje w przypadku
>
> A widzisz.
>
>> profesjonalnej ekipy filmowej - po pierwsze oni raczej nie korzystają z
>> przygodnych labów 'na rogu', po drugie - profesjonalista w takim
>> przypadku uprzedziłby laboranta, ze kolory są nietypowe i uzgodniłby z
>> nim czy i w jakim zakresie ma w kolorystykę ingerować - zwłaszcza, że
>> piszesz o kolejnych próbach - co gdyby było prawdą świadczyłoby o tym,
>> że ten film robili kompletni dyletanci.
>
> Pamiętaj, że to byli pionierzy, a laboranci byli przyzwyczajeni do
> sitcomów z bardziej ziemskimi kolorami skóry, a procedury naświetlania i
> wołania były dość standardowe (stabilne parametry - parę lat
> doświadczenia producenci filmów i chemii już mieli), więc nie przyszło
> im do głowy, że lab będzie korygował w cokolwiek innego niż ogólną
> jasność i kontrast.

Mam wrażenie że jednak takimi idiotami nie byli. W czasach materiałów
analogowych problem dopasowania kolorystyki był jeszcze istotniejszy niż
obecnie - po prostu nie istniało coś takiego jak balans bieli - i jeśli
tylko temperatura barwowa światła odbiegała od zakładanego przez
producenta negatywu - trzeba było korygować.

--
Pozdrawiam!
Marek Wyszomirski (w...@t...net.pl)