On 2011-12-04 18:24:43 +0000, Marek Wyszomirski <w...@t...net.pl> said:

>> Oczywiście, że były. Proces musiał być skalibrowany. To z techniki
>> filmowej i TV pochodzę pierwsze barwomierze i folie do korekcji źródeł
>> światła, do wymaganej temperatury barwowej.
>
> Tych folii parę kawałków nawet mi się jeszcze uchowało - i chyba są
> nadal stosowane. Po prostu w sytuacji, gdy chcemy uzyskać naturalny
> wygląd sceny we wnętrzu z jednej strony oświetlonej przez światło
> dzienne zza okna, zaś z drugiej przez światło żarowe konieczne jest
> wyrównanie temperatur barwowych źródeł światła. Albo więc trzeba
> podwyższać temperaturę barwową żarówek, albo obniżać temperaturę
> światła zza okien. Często w takiej sytuacji łatwiej jest użyć folii
> barwnej niż wymieniać wszystkie żarówki.

Dokładnie. Po prostu zakleja się okna folią łososiową, bo ta
wysokotemperaturowa gruba jest znacznie droższa.
Mało tego, laborant miał zerowe szanse na skopanie barwne. Film ma
jakiś tam nr emulsji. Na tym filmowało się tablicę testową. Do tej
tablicy dobierana była korekcja dla negatywu. I na tej korekcji całe
ujęcie było naświetlane do pozytywu. I na ujęciu mogły sobie być
zielone ludziki, w purpurowych majteczkach, gówno to laboranta
obchodziło. Rozliczany i tak był z paska testowego.
A do oświetleniowca należało aby scena była odpowiednio oświetlona do
rodzaju materiału na jakim było kręcenie.
--
200 ISO ma same zalety. Ziarno jak 400 czułość jak 100.
Nie odpowiadam na treści nad cytatem.
Pozdrawiam
JA
www.skanowanie-35mm.pl