Przemek O. wrote:

> [...]
> Po części :) Ja np. (po pewnym czasie i kilku rekrutacjach) do kosza
> wywalałem wszystkich absolwentów uniwersytetów. Dlaczego? Ano dlatego,
> że po kilkunastu rozmowach, z magistrami i doktorami wyprodukowanymi na
> uniwersytetach mam ich bardzo niską ocenę. Utkwił mi w pamięci jeden
> przypadek, gdzie miałem na rozmowie jednocześnie doktora z uniwersytetu
> i gościa po prywatnym technikum informatycznym. No cóż, ten drugi
> zaginał pierwszego w każdym momencie i nawet w podstawach.

Ja tak przy okazji się zapytam: może komuś przydarzyło się zrobić dalej
idącą próbę i przyjąć jednocześnie kandydata, który się na rozmowie
spodobał, a jednocześnie tego, który nie?... Ciekawe, czy ocena po np. pół
roku byłaby zbliżona do tej z rozmowy.
Z tego co widzę w tym wątku, wszyscy piszą że kandydat napisał w CV coś tam,
a podczas rozmowy, wywnioskowali na temat kandydata coś innego. Tak jak w
wypowiedzi na którą odpowiadam: absolwenci uniwersytetów źle wypadli na
ROZMOWIE - a chyba w ogromnej większości przypadków, do ich przyszłych
obowiązków jako pracowników nie będzie należało wywieranie dobrego wrażenia
podczas rozmów kwalifikacyjnych.
Jeśli chodzi o umiejętności praktyczne/doświadczenie - czy na prawdę tak
wiele da się sprawdzić przez tę godzinę? Ja ze swoich obserwacji (jako
pracownik - nie jako rekrutujący, bo takich doświadczeń nie mam) widzę, że
umiejętność opowiadania o - przykładowo - technikach programowania, nie jest
zbytnio skorelowana z rzeczywistymi umiejętnościami.