On 2012-01-16, Maciej Sobczak <s...@g...com> wrote:
> On Jan 16, 3:16 pm, Krzysiek Kowaliczek
><k...@g...com> wrote:
>
>> Przesadzasz. I ile zwykle się z Tobą zgadzam, to w tej kwestii mam
>> odmienne zdanie.
>
>> Zasadniczo wszystko jest stringiem.
>
> No właśnie. Czyż to nie ciekawe? Język skryptowy ze *statycznym*
> systemem typów? ;-)

Been there, done that, got a t-shirt. Bourne shell też ma tylko stringi.

>> Chcesz
>> przesłać wskaźniki do obiektów z C++ to od strony Tcla jest to string.
>
> No i super. Przynajmniej mam pełną kontrolę nad tym, jak ten string
> wygląda.

Niezbyt mnie zachwyca pomysł kontroli formatu wskaźnika. Wskaźnik dla
mnie zawsze był prymitywem.

> Świetnie się to sprawdza przy debugowaniu!

W jaki sposób?

>> Jak chcesz kontrolę typów na tym wskaźnikami, to trzeba to zakodować w
>> stringu.
>
> Bo Python to robi automatycznie...

Podobnie jak Perl czy Ruby. Argument przedpiścy nietrafiony, bo dotyczy
dynamicznego systemu typów.

>> Przepraszam za złośliwość, ale YAMI4 ma wsparcie dla Pythona, a nie ma
>> dla Tcla.
>
> No właśnie. Tu złośliwość się sprawdzi.
> Otóż YAMI4 jest projektem komercyjnym. Pewien muzyk mi powiedział, że
> generalnie preferuje jazz, ale um-cyk-um-cyk na weselu też czasem
> trzeba zagrać... ;-)
>
> Wracając do prawdziwej złośliwości: okazało się, że Pythona napisali
> geniusze, którzy myśleli, że wskaźniki są zawsze 32-bitowe:
>
> https://www.google.com/search?q=Python+ctypes+64+bug

Well, ci sami geniusze w Pythonie 3 uznali, że wszystko, co przychodzi
z wiersza poleceń, jest UTF-em, przez co możesz tak spreparować
argumenty do programu, że nie dość że się nie uruchomi, to jeszcze nie
będziesz miał szansy na przechwycenie wyjątku.

> Niemniej, zgodzę się, że Tcl to język dla ludzi, który lubią Tcla.
> Dlatego nie będę się upierał, że jest on uniwersalny i że może być
> uniwersalnie lubiany. Ale żaden język taki nie jest, więc traktuję go
> jako ciekawą część ekosystemu.

Bardzo ciekawą. Ma moim zdaniem najładniejsze API do integracji z C (w
obie strony).

--
Secunia non olet.
Stanislaw Klekot