W dniu 2011-03-14 17:40, Alexy pisze:

> Zamiast wipisywać pierdoły może byś tak łaskawie popatrzył na tego
> PDF-a o co w tym wszystkim chodzi.

I wzajemnie.

Bo piszesz cały czas o charakterystyce liniowej, co nie zgadza się z rys
5 z pdf. Nawet nie jest to charakterystyka jakoś zbliżona do liniowej.


Ale przeanalizujmy dokładnie całe doświadczenie tam opisane:

Testowe zderzenie z artykułu to wytracenie prędkości 6m/s w czasie 80ms,
co przy liniowej charakterystyce daje stałe przeciążenie które wynosi
75m/s^2, czyli 7.65g działające przez 80ms.

Rysunek 5 pokazuje że charakterystyka zderzaka jest bardzo nieliniowa,
bo jest tak jak pisałem wcześniej - mamy trwający 10ms strzał
przeciążenia wynoszący ponad 20g (opóźniony i trochę rozciągnięty w
czasie przez sprężynę i krzywki o których pisałeś).
Podczas tych 10ms wytracana jest 1/3 prędkości, a kosztuje to trzykrotny
wzrost maksymalnego opóźnienia (a to właśnie wartość maksymalna jest
niebezpieczna dla ludzi) w stosunku do opóźnienia liniowego.

AFAIK obecne strefy zgniotu są pod tym względem bardziej liniowe niż ten
zderzak - chociaż tu nie mam dokładnych danych, ale jeszcze poszukam.

Natomiast do tego momentu zgoda - takie urządzenie w ten czy inny sposób
zbudować się da (przynajmniej teoretycznie nie ma przeszkód).
Efektywność taka sobie (ponad 20g opóźnienia, przy zderzeniu z
prędkością 21.6km/h), ale oczywiście nie stoi to w sprzeczności z niczym.


Ale chciałbym się skupić na tym co jest dalej.

Bo dalej jest bardzo ciekawy rysunek 6, który zawiera
mierzone opóźnienie działające wewnątrz pojazdu.

Wynika z niego, że podczas gdy samochód stracił 6m/s w czasie 80ms,
przeciążenie wewnątrz nie przekroczyło 4g, a średnie wyniosło około
1.5g, czyli było jakieś 5x niższe niż powinno być.
Bo samochód hamował z maksymalnym opóźnieniem ponad 200m/s^2, a w tym
czasie akcelerometr wewnątrz pokazywał poniżej 40m/s^2.

I to już albo jest zdecydowanym zaprzeczeniem zasad dynamiki Newtona i
czymś co powoduje że wszystkimi podręcznikami do fizyki można zacząć
palić w piecach, albo jest zwykłym kłamstwem (no powiedzmy fachowo
"gruby błąd systematyczny").


> W rodzinie spotkałem się z podobnym przykrym doświadczeniem
> wynalazcy, który poświęcił pół życia na opracowanie genialnej,
> bezstopniowej i banalnie prostej w konstrukcji automatycznej skrzyni
> biegów do samochodu,

Ja rozumiem, ale żeby porównać skrzynię biegów do zderzaka Łągiewki, to
Twój znajomy musiałby zrobić skrzynię która z jednej strony "bierze"
10kW, a na wyjściu "daje" 50kW.

Bo że są różne ciekawe wynalazki, to ja wiem. I tak samo wiem że trudno
zainteresować innych taką konstrukcją na zasadzie pokutującego podejścia
że "gdyby to było możliwe, to Amerykanie dawno by to wynaleźli".

A wiesz dlaczego jest trudno?
A właśnie dlatego że ogromna większość tych "wynalazców" to przeróżni
szarlatani, którzy kombinują jak tu wszystkich oszukać, wyszarpać kasę i
się wylansować na dętej lipie. I w tej masie zdolny konstruktor ma
ogromne szansa na to żeby zostać pominiętym i zaszufladkowanym razem z
przeróżnymi "świrami".

I tym bardziej szkoda że piszemy teraz o bzdurnych "bezsiłowych
transferach energii pomiędzy masami bezinercyjnymi", zamiast o na pewno
ciekawej skrzyni bezstopniowej którą wymyślił Twój znajomy.


> Niestety tak wygląda polska racjonalizacja, że kto inny robi
> wynalazek i odwala czarną robotę, a kto inny zbiera oklaski i "kroi
> kasiorę".

Łągiewka ma już ten etap dawno za sobą - istnieje w mediach, ma
fundusze, ma badania, opracowania. Dla koncernów jest to sprawa gotowa
do wdrożenia. Jedyny problem jest taki, że to nie działa.
I każdy przemysł który się wynalazkiem zainteresował już to zweryfikował
i dlatego jeszcze nie nastąpiła największa rewolucja technicznej od
czasu wynalezienia koła (bo tym by było zbudowanie działającego
prototypu zderzaka) :)