HF5BS pisze:

>>> dali mechanizm i kręcącą się cewkę. Pewnie jakieś szczotki, aby
>>> zasilić zwojnicę, zębatka aby napędzić, na pewno zadbali o to,
>>> aby cewka nie obiła się o szyjkę lampy.
>>
>> A nie, raczej nie zębatka. Podejrzewam parę selsynów -- ten przy
>> cewce odtwarza kierunek tego, który jest przy antenie.
>
> Ale to by komplikowało mechanicznie konstrukcję - JTZ, aby dało się założyć
> i zdjąć podstawkę... Chociaż... nie podpytałem, albo zapomniałem (35 lat!)
> jak to synchronizują.
> Jakoś należało by wykluczyć zakłócający wpływ pola magnetycznego selsyna,
> aby nie pokrzywił obrazu... A wektory fruwają, więc jak to skompensować?
> A lampie należy przecież dostarczyć niezbędnych prądów. Komplikuje się.
> Chyba, że selsyn był dalej, zaekranowany (w miejscu, gdzie łatwiej było o
> to), a przez zębatkę, układ zębatek, no, przekładnię 1:1 obracał cewką...
> Więc zębatki nie wykluczam. Może pasek zębaty, coś jak w rozrządzie
> samochodowym...?

No nie wiem, ja te takie syny kojarzę przede wszystkim z techniką
radarową, z przekazywaniem pozycji anteny konkretnie. Właściwie
tylko z tym. On jakoś tak znacząco bardziej od innych silników polem
magnetycznym siać nie powinien. Za to dokładne oddanie na ekranie
azymutu anteny ma w tej zabawie kluczowe znaczenie.

--
Jarek